tag:blogger.com,1999:blog-7920173150012646842012-02-16T14:30:58.212+01:00strange little girlnoreply@blogger.comBlogger2361100tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-18278040165075225092012-02-09T18:39:00.000+01:002012-02-09T18:39:36.817+01:00<div><span style="font-family: arial; font-size: x-small;"><br /></span></div><div style="font-family: arial; font-size: small;">łapiemy wiatr w żagle</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">stojąc pewnie na dziobie</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">łagodnie wystawiamy twarz ku słońcu</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">spogląda nam radością w oczy</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">śmieje się szczęściem</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">do rozpuku</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">czujki rzeczywistości chowają się spokojne</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">biegnąc linią zapomnienia</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;">a wtedy już tylko roztrzaskać się</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">o niewidzialną skałę</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">wystrzelony szczyt znienacka</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">wśród spokojności morskich fal</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;">dotknąć szczęścia</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">runąć z hukiem</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;">*</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;">znikasz</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">w bezradności niezmąconej wolą</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br />znikasz&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">w przestrzeni (nie)odległej</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;">zdaje się spełnieniem</div><div style="font-family: arial; font-size: small;">ucieczka</div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;"><div>[ i nawet pragnienie obecności staje się nader wielkim oczekiwaniem. ]</div></div><span style="font-family: arial; font-size: x-small;"><br class="Apple-interchange-newline" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1827804016507522509?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-61601531345761637712012-01-30T10:31:00.004+01:002012-01-30T11:17:46.495+01:00<div>nie potrafię zrozumieć faktu,</div><div>że ludzie nie chcą być wobec siebie lojalni.</div><div><br /></div><div>nie raz znalazłam się w sytuacji,</div><div>kiedy musiałam wybierać</div><div>- czy być lojalna wobec tej czy może wobec tej najbliższej mi osoby.</div><div><br /></div><div>i udało mi się rozgrywać te sytuacje tak,</div><div>żeby być po prostu fair.</div><div>wobec każdej ze stron.</div><div><br /></div><div>jak?</div><div>ano szczerość.</div><div>tutaj nie da się inaczej.</div><div>nie będę przecież ślepo stała za kimś,&nbsp;</div><div>kto np. mnie oszukał.&nbsp;</div><div>ale nie będę też bojkotowała z założenia wszystkiego,</div><div>co zrobi ten, kto okłamał.</div><div>bo chcę być lojalna.</div><div>bo np. wiążą mnie z tą osobą uczucia.</div><div>przyjacielskie, rodzinne, partnerskie...</div><div>jakiekolwiek.</div><div><br /></div><div>manewruje więc człowiek tak,</div><div>żeby było "po równo"&nbsp;</div><div>i możliwie "dobrze" dla wszystkich.</div><div><br /></div><div>a później dowiaduję się,</div><div>że taka lojalność jest nic nie warta.</div><div>bo?</div><div>bo nie stanęłam za tym murem, a przed tamtym okoniem.</div><div>a dlaczegóż by?</div><div>mam swój własny rozum i swoje własne odczuwanie.</div><div><br /></div><div>nie mam najmniejszej potrzeby pokazywania światu, że np. mam dowód.</div><div>bo i po co?</div><div>zostawiam więc ów nieszczęsny dowód do rozegrania głównym zainteresowanym</div><div>i odchodzę.</div><div>nie krzycząc światu w oczy o nielojalności czy obłudzie.</div><div><br /></div><div>no i okazuje się, że jest to błąd.</div><div>bo jeśli nie krzyczę,</div><div>to później ja mam etykietkę "nielojalna".</div><div><br /></div><div>trudno.</div><div>bo chociaż nie jest to miłe,</div><div>to ja potrafię dziś stanąć przed lustrem</div><div>i powiedzieć sobie szczerze</div><div>"tak, byłam fair".&nbsp;</div><div><br /></div><div><br /></div><div>a Wy?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6160153134576163771?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-13202391318494352692012-01-29T20:48:00.002+01:002012-01-29T20:53:27.114+01:00patrzyłam całe życie na to, co ludzie nazywają szumnie miłością<br />myśląc<br />"jeżeli to ma być miłość, to ja nie chcę kochać".<br /><br />wiem.<br />jest złość,<br />jest zazdrość,<br />jest gorszy dzień,<br />jest lęk,<br />jest wszystko...<br /><br />ale jest też dobro,<br />jest empatia,<br />jest rozumienie...<br /><br />kobiety ciągle odgrywając role,<br />manipulują wdzięcznie.<br />mężczyźni muszą kłamać,<br />żeby zachować siebie.<br /><br />kobiety nie mogą pokazać, że im zależy.<br />mężczyźni muszą pokazać, że zależy im bardziej.<br /><br />kobiety nie mogą pokazać, że pragną.<br />mężczyźni muszą zdobywać.<br /><br />marne stereotypy.<br /><br />zamiast po prostu<br />spojrzeć sobie w oczy i porozmawiać.<br /><br />spojrzeć w oczy i powiedzieć <br />"tak pragnę Cię."<br />"tak, zależy mi na Tobie."<br />"tak, chcę być blisko."<br />albo<br />"nie, nie kocham Ciebie."<br />"nie, nie chcę tworzyć związku."<br /><br />czemu wciąż siebie oszukujemy?<br />po co???<br /><br />przyglądam się związkom, opartym ponoć na miłości<br />przyglądam się rozstaniom po wielkiej miłości<br />przyglądam się przyjaźniom, które na tej miłości niezrealizowanej bazują<br /><br />i szczerze mówiąc<br />- odechciewa mi się kochać.<br /><br /><br />bo nie potrafię wpasować się w ten schemat.<br />bo jeśli kocham,<br />to pamiętam o sobie i dbam o siebie.<br />bo jeśli kocham,<br />to jestem w stanie podarować więcej, niż byś chciał przyjąć.<br /><br />"jeżeli tak ma wyglądać miłość, to nie chcę&nbsp;nigdy&nbsp;kochać."<br /><br />jeżeli kocham <br />a pragnienia dwojga ludzi nie zgrywają się,<br />to jedyne co mogę, to pomóc drugiemu człowiekowi w realizacji siebie<br /><br />jeżeli kocham,<br />to potrafię powiedzieć<br />"tak, chcę żebyś był. kocham cię. pragnę cię. ale jeśli potrzebujesz to odejdź.<br />chcę, żebyś chciał być. jeśli nie chcesz/nie umiesz - będę żyć dalej."<br /><br />i przychodzi dzień, w którym muszę sformułować zdanie<br />"chcę pomóc Ci być szczęśliwym człowiekiem, mimo że odchodzisz..."<br /><br /><br />a wtedy słyszę, że to za trudne...<br />że nie powinnam tak patrzeć...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1320239131849435269?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-26484270629537472222012-01-21T13:05:00.002+01:002012-01-21T13:05:59.894+01:00<span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;" Czerwone skały, omszałe cieki, strugi, strumyki, potoki. Coraz rzadsza, rachityczna roślinność. Wędrowiec rozejrzał się. Usiadł. Musine, Księżycowa Góra, z daleka wyglądała niepozornie. Teraz, kiedy odpoczywał w połowie drogi na szczyt, widział potężny, samoistny świat. Góra i niebo. W oddali ostre, ośnieżone wierchy. Gdzieś tam - hen! - wstążeczka autostrady. Z całego cywilizowanego zgiełku - wątła wstążeczka.&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Uśmiechnął się. To była Siła. I ta Siła była w nim. Widział, że ludzkie problemy są tylko urojeniem. Że wszystko gra. Odwieczna cudowna muzyka.&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;- Skoro tak, to nie ma potrzeby iść dalej - ucieszył się. - Troski, dalsza droga, rodzina są bez znaczenia. Wszystko jest!</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Wszystko Gra!</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Wszystko Jedno!</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Podniósł się i wizja prysła. Zaczął schodzić. Słońce znikło. Z każdym krokiem robiło się zimniej. Niewielka, bardzo ciemna chmura zacięła lodowatym deszczem. Skulił się pod jakimś krzakiem. Nie pomogło.&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;- Jeszcze krok i Góra mnie zabije! Czuł to wyraźniej od bicia serca. Zawrócił. Pod górę, w stronę szczytu. Chmura odpłynęła i słońce sypnęło ciepłymi barwami. Spotkał niewielki wodospad. Strugi i krople w nieskończonych pląsach, wirach i zatoczkach. Wszystko we wszystkim. Wieczność i Nieskończoność.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;- Poświęcisz to, co masz? Flet i worek? Odpowiedzialność? Oceny przyjaciół?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;W worku miał nóż powierzony w zaufaniu przez przyjaciela. Rzucił wszystko w bulgoczącą nieckę.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;- A siebie...?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Skoczył. Woda natychmiast przemoczyła ubranie, obmyła, wchłonęła.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;- A wszystko? Jesteś gotów? Poświęcić wszystko, bez końca?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Wodospad bawił się i śpiewał i on baraszkował jak dziecko. Wiedział, że tak, właśnie tak! Miriady kropli błyszczały wraz z nim.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">*</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;- Zbuduj dom - powiedziała Góra, kiedy dotarł na szczyt.&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp; &nbsp;Wracając odnalazł worek z Odpowiedzialnością. "</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">&nbsp;' Dumki Jacoba '</span></div><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">***&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">dostałam tę książkę do ręki mając 12 lat.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">"przeczytaj koniecznie, ona cię poprowadzi" - rzekła najbliższa mi wtedy istota.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">z zapartym tchem, nie mogąc się oderwać - pochłonęła mnie bez reszty.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">potwierdziła moje wczesnodziecięce rozmarzenia, rozmyślenia, rozwariowania...</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">te naiwnie dziecięce rozmarzenia, będące dopiero mgliście raczkującymi iskierkami we mnie.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">ta książka ugruntowała je; prowadząc mnie przez kolejne lata i wybory; kształtując chyba bardziej niż którakolwiek książka czytana w tych dziecięcych jeszcze latach.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">dziś do niej wracam.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">z dużo większą wiedzą, być może z uszczkniętą szczyptą wiary,&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">lecz rozmarzenie pozostało niewiarygodnie to samo...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2648427062953747222?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-2358590390506277152012-01-17T20:45:00.000+01:002012-01-17T20:45:12.007+01:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/eYmPjbczf0w?rel=0" width="560"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-235859039050627715?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-79133327072969007942012-01-16T17:44:00.000+01:002012-01-16T17:44:13.624+01:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/HBY6_4sfhFQ?rel=0" width="560"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7913332707296900794?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-34870990219918258092012-01-16T09:11:00.003+01:002012-01-16T09:12:18.142+01:00<div style="font-family: Verdana,sans-serif;"><br /></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif;"><span style="font-size: small;">czekanie na moment<br />moment doskonały<br />który wyzwoli energię<br />na ludzi<br />którzy wyzwolą moc<br />na rzeczywistość<br />która ma się poskładać <br />w punkcie<br /><br />punkcie,</span> <span style="font-size: small;"><br />który każdego dnia<br />przesuwamy dalej<br />i dalej<br /><br />czekanie na moment</span> <span style="font-size: small;"><br />jak na zbawienie<br /><br />które nie przyjdzie</span> <span style="font-size: small;"><br />dopóki nie weźmiemy odpowiedzialności<br />za własne życie<br />i nie ruszymy <br />siebie naprawdę<br /><br />żaden mistrz, żadna czarownica i żaden szaman</span> <span style="font-size: small;"><br />nie zaczną za nas żyć<br /><br />a moment, na który czekamy</span> <span style="font-size: small;"><br />może minąć nas z szyderczym uśmiechem<br />bo wciąż czekając<br />nawet go nie zauważymy<br /><br /><br />[ stań się życiem. ]</span> <span style="font-size: small;"><br /><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3487099021991825809?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-22280864683052210152012-01-15T10:33:00.003+01:002012-01-15T12:19:20.144+01:00<span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span><br /><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">czy pozostać</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">czy pójść</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">czy zaryzykować (znów) stawiając wszystko na jedną kartę "tu i teraz"</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">czy jednak trzymać się uparcie planu,</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">który może przyniesie efekt, a może nie...</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">czekać dzielnie pracując nad zrealizowaniem marzeń</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">czy zacząć od drugiej strony..?</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">wieczne dylematy podwójnych znaków,</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">nierozstrzygalne</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">ciągłe błądzenie między światami</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">w których oba są idealnie mną</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">a żaden nie może być bardziej</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">i których - na tym etapie -&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">nie da się połączyć</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">choć - jeśli życie pójdzie zgodnie z planem (co się nie zdarza!) -</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">już za kilka lat zacznę łączyć te elementy</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">dochodząc do powolnej realizacji</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">celów</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">gdyby tak wiedzieć,</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">na co postawić.</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">może rzucę monetą?</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">a przecież...</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">'nie poluje się na polach'.</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">co właśnie czynię.</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">a raczej - niezdarnie uczynić próbuję.</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">zagwostki, zagwostki...</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Q29YR5-t3gg" width="420"></iframe></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="background-color: #edeff4; color: #333333; line-height: 14px; text-align: left;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;">‎' Now there's a way and I know that I have to go away...&nbsp;'<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2228086468305221015?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-83244988975137999162012-01-14T15:43:00.003+01:002012-01-14T15:44:41.680+01:00<span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br class="Apple-interchange-newline" /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">i tak sobie będziemy czekać</span><br /><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ja na uczucia</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ty na dojrzałość</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">jedynie cierpliwość</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">jest w stanie zatrzymać to, co jest</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">gdy nie opuszczę swej ścieżki</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">i podejmę ryzyko</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">gdy nie przekreślę tego co jest</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">i przetrwam to co&nbsp;niebawem&nbsp;Się Wydarzy</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ty nauczysz się kochać</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ja będę miała tę moc</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">wtedy</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">spotkamy się naprawdę</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">mijając się latami</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">aż po sedna dojrzałość</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">przypadniemy sobie do gustu</span></div><div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span></div><br class="Apple-interchange-newline" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8324498897513799916?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-33310918343980838382012-01-12T09:22:00.006+01:002012-01-12T10:13:02.492+01:00bo tak to właśnie jest.<br />ktoś siada przed tobą i mówi: "jedźmy na koniec świata".<br />ja odpowiadam: "w porządku. za miesiąc jestem gotowa."<br /><br />a wtedy następuje totalne wycofanie.<br />a wtedy pojawia się zwątpienie.<br />że przecież się nie da.<br />że rzeczy rozpoczęte.<br />że związki nie skończone.<br />że świat jest nie taki.<br />że może i tak, ale nie z tobą. <br />że kondycja nie pozwala.<br />że może innym razem. <br />że ...<br />że ...<br />że ...<br /><br />jednym słowem cholernie długie 'bla bla bla'<br />o tym, <br />jak ciężko podjąć się realizacji marzeń<br />choć są w zasięgu twoich rąk<br /><br />bo przecież uzależnienie zżera cię od środka<br /><br /><br />rozbudziłeś iskierkę<br />że oto znalazł się ktoś<br />z kim nie bałabym się jechać<br />na ten konkretny koniec świata<br />przy kim poradzę sobie ze sobą<br />w takiej podróży<br />utkanej z dziecięcych marzeń<br /><br />i PSTRYK<br />marzenia znów chowam do szuflady<br />na tę późną dorosłość<br />gdy moja siła<br />pozwoli mi na ich samodzielną realizację<br /><br /><br />bo twoja wolność <br />opiera się o realizację uczuć <br />a nie -<br />realizację siebie<br /><br />otwórz oczy.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3331091834398083838?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-71157462495350712292012-01-04T11:01:00.001+01:002012-01-04T11:01:32.990+01:00ciągła nauka<br />czy jestem w stanie<br />zachwycić się tak<br /><br />mocno<br /><br />by nie odbić się od lęku<br />współodczuwać<br />radość<br /><br />spełnienie <br />ograniczone jedynie lękiem<br />myśli niespokojnych<br />galopujących <br />zanadrzem doświadczeń bolesnych<br /><br />konfrontować czy odrzucić?<br />próbować czy walczyć?<br /><br />by dojść tam<br />gdzie możliwe<br />stanie się <br />po prostu BYĆ<br /><br />bez obciążeń<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7115746249535071229?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-44231445986336801962011-12-19T10:43:00.002+01:002011-12-19T10:43:48.523+01:00bo czasami w trosce o samego siebie<br />trzeba przeciąć pępowinę<br />murem się odgrodzić<br /><br />mimo że ból rozdziera <br />wewnętrzności<br />oczywiste jest<br />że to jedyna droga<br /><br />dopóki człowiek<br />nie nauczy się przyjmować<br />realizmu<br /><br />czas nauczyć się poruszać<br />bezszelestnie w rzeczywistości<br /><br />pokora<br />pomoże akceptować<br />niedoskonałość<br /><br />egoistycznie drżą ręce<br />egoistyczny krok trzeba poczynić<br /><br />by mógł nadejść<br />stan zgody<br /><br />oby nie nastąpiło zachwianie równowagi<br />a tylko ją odbudowało <br />umocnioną<br /><br />daj mi czas<br />na naukę poruszania się<br />w realnym świecie<br /><br />bez sentymentów<br />bez wzruszeń<br />bez jedności<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4423144598633680196?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-84399720401634660332011-12-17T22:25:00.000+01:002011-12-17T22:25:14.361+01:00pragnienie w niezgodności z możliwością<br /><br />czucie w niezgodności z realizmem<br /><br /><br />pstryk<br /><br />rozpada się jak szkło<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8439972040163466033?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-23069084670354065632011-12-08T19:27:00.002+01:002011-12-08T19:28:29.596+01:00[[ bo czasem łatwiej uciec w niemożliwość obecności<br /><div>nadgorliwie ocierać łzy</div><div>besztając przy tym leniwie własne zachcianki</div><div><br /></div><div>niż<br /><br /></div><div>czekać wśród nieobecności&nbsp;</div><div>na zmartwychwstanie</div><div>blokadą&nbsp;</div><div>okrywające nieporadne wciąż ego ]]<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2306908467035406563?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-10517004779677798892011-12-04T17:07:00.000+01:002011-12-04T17:07:36.363+01:00bo jakże można wyzbyć się ego<br />gdy nadchodzisz<br />nie będąc<br /><br />nieustanna nauka<br />pokory i akceptacji<br />wobec<br />marzeń<br /><br />rozumienie nie wystarcza<br />by przestać czuć<br /><br />skazanie samej siebie<br />na wygnanie<br />z marzeń<br /><br />program zafundowany dzielnie<br />samej sobie<br />szczeniackimi wizjami<br /><br />próba realizacji<br /><br />niemożność<br />realizacja miłości<br />bez miłości<br /><br />rozkoszne<br />pragnienia<br />nieosiągalne<br /><br />byłaby radość<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1051700477967779889?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-84677266281101088682011-12-04T10:10:00.004+01:002011-12-04T10:11:36.006+01:00pochłania umysły<br />serca<br />jęczy mami kradnie<br /><br />ktoś zginąć musi<br />wojna - iskra życia -<br />którą wygrasz<br /><br />czas<br />zabije okrucieństwem<br /><br />nie katuj miłości<br />spalę twe oczy<br />spokojem<br /><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8467726628110108868?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-55637468290005267992011-12-03T20:13:00.002+01:002011-12-03T20:14:48.302+01:00cortazarowe noce<br /><br />drży powiew mądrości<br />&nbsp; &nbsp;znienacka,<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;nieubłaganie<br /><br />pejzaż barw pewności<br />&nbsp; - słuszność pojęcia<br /><br />gniewnie spokojem wylewa się Rozsądek czucia<br /><br />&nbsp; intencje nie są zjawiskiem<br />obszar łagodności<br /><malujesz zmarszczki="" życiem=""></malujesz><br /><br /><div style="text-align: right;">' mówią źle, mówią zły, mówią wariat '</div><div style="text-align: right;">a przecież świat jest prostotą moralności</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">wędrującym biegiem &nbsp;istoty czucia</div><div style="text-align: right;">magią bezpowrotnej szansy</div><div style="text-align: right;">chwilą boskiego rytuału</div><div style="text-align: right;">tchnieniem energii w umysł</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">prostota</div><div style="text-align: right;">tak niebanalna</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;">brnięcie w potargane bagna</div><div style="text-align: left;">hamulcem nieumiejętności</div><div style="text-align: left;">brak zgody na Rozwiązanie</div><div style="text-align: left;">wypchnęłoby z poczucia bezpieczeństwa</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: right;">szukać poprzez&nbsp;wstęgę rozmarzeń</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;">szept księżyca</div><div style="text-align: left;">cierń brzemienia</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: center;">" Zostaw wyobraźnię w spokoju&nbsp;</div><div style="text-align: center;">- powiedział Oliveira. -&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Zadowolnij się faktami:&nbsp;</div><div style="text-align: center;">wprawdzie ja przedsięwziąłem konieczne środki,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">jednak przyszedłeś ty.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Nie kto inny, ale właśnie ty. "</div><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">[ cortazar ]</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5563746829000526799?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-7017401809979384632011-12-02T21:38:00.001+01:002011-12-02T21:38:33.686+01:00Miłość jest zarówno intencją,<br />jak i wartością.<br />I tylko wtedy może być bezwarunkowa.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-701740180997938463?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-47913606117532949292011-11-30T18:19:00.003+01:002011-12-01T09:04:51.980+01:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;"><br />odbijając się od pustki</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;">twoich oczu</span><br /><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">zasłaniasz dłonią </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">moją twarz</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">bym nie musiała widzieć</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">znikasz</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">chowając się</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">daj mi czas</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">na stworzenie blokady</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">inaczej wiara&nbsp;</span></div><div style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">rozszarpie mnie na kawałki</span></div><div><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4791360611753294929?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-37107087570245040962011-11-28T12:49:00.002+01:002011-11-28T12:49:06.140+01:00wino<br />słowa<br />spojrzenia<br />muzyka<br /><br />i ty<br />otwierając najdrobniejsze pragnienia<br /><br />i ja<br />bez najmniejszej próby blokady<br />odczuć<br /><br /><br />pierwsza myśl <br />prawdziwie do Ciebie<br />szeptem niemych myśli<br />nieumyślnie wypowiedziana<br />prosto w serce<br /><br />przerażenie<br /><br /><br />dłoń na sercu<br /><br />odczytałeś <br /><br />całą calutką mnie<br />od najmniejszego lęku<br />aż po największe pragnienie<br /><br />ucieczka<br />ze strachu<br />przed zapamiętaniem<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3710708757024504096?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-57195063481467912082011-11-25T13:09:00.001+01:002011-11-25T13:13:01.930+01:00bezradność Dorosłego<br />wobec<br />smutku Miłości<br /><br />szczeniacki krzyk <br /><br />bezradność Dorosłego<br />wobec Siły<br />braku<br /><br />powodowana Kobietą<br />Moc <br />natchnienie Bytu<br /><br />staje się <br />błądzeniem<br />szukaniem<br />wołaniem<br /><br />zemsta<br />pokuta<br />złość<br />słabość<br />fantazje <br />paranoje<br />narracje<br />PROJEKCJE<br /><br />staje się Życie<br />nieodpowiednim<br />bo <br />niemożliwym<br /><br />odpuść<br /><br />AKCEPTACJA<br />jest kluczem<br />otwórzcie tę bramę <br />pojmijcie jej Dar<br />zaznajcie Zgody spokoju<br /><br /><br />wystarczy tylko Świadomość Miłości<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5719506348146791208?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-60774410446642881052011-11-24T19:00:00.008+01:002011-11-24T20:35:04.559+01:00minęło<br />wybuchem możliwości<br />czas upływa<br />lżej<br />w bez-niewiedzy<br /><br />dosadna niecielesność<br />oddala pragnienia<br />Istnienia<br /><br />odchodzi w niepamięć<br />niebyt<br /><br />bezgłośnym szeptem mija<br />dzień zrozumienia<br /><br />wybaczyć sobie pragnienie<br /><br />lojalność wobec <br />tchnienia<br />czyż może być wymierna?<br /><br />miarą Dobroci<br />staje się<br />zadośćuczynienie<br /><br />*<br /><br />trzaskiem tańca<br />radość<br />rozdrapana<br />we mgle<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6077441044664288105?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-72279895697594775162011-11-23T16:37:00.002+01:002011-11-23T16:39:22.212+01:00a przecież widzę<br />między słowami<br />w szepcie ust<br />w dłoni dotyku<br /><br />a przecież czuję<br />miękkość spojrzenia<br />subtelność gestu<br />smak łagodności<br /><br />a przecież słyszę <br />myśli serca<br />drżenie powiek<br />szelest łzy<br /><br /><br /><br />między tchnieniami<br />JESTEŚ<br /><br />nie odchodź<br /><br />w dal<br />bezszelestną<br />bezdźwięczną<br />bezwonną<br />nagą<br />cichą<br />bezpieczną<br /><br /><br />JESTEŚ <br />tylko...<br />uwierz i zobacz <br />co widzę ja.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7227989569759477516?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-84796239247120345322011-11-22T16:36:00.004+01:002011-11-22T16:40:09.458+01:00niereformowalna rzeczywistość<br />kreacja literacka<br />czyżby?<br />nie!<br />lękowe - oby nie!<br /><br />to przecież my<br />to ja, to ty<br />chcenia, niechcenia<br />pragnienia, utopie, marzenia<br />-<br />REALNOŚĆ <br />wygrywa<br /><br />wiarygodność, wiarołomność<br />zbudzi się uzależnienie<br />drobnym makiem rozniesie<br />plony<br /><br />rozpierzcha się <br />rozsypuje<br />rozpełza<br />w drganiach<br />powiek, dłoni, głosu<br />plon ostatnich tygodni<br />ostatnich miesięcy<br />pragnień<br />uczuć<br />myśli<br /><br />te parę chwil<br />parę drobnych sekund<br />gdy powraca zmora<br />z oddali<br />knując znów<br />między moimi wierszami<br />poddajesz się<br />jej<br /><br />zniknąć mogło przecież<br />wszystko<br /><br />czy potrafimy wybaczać?<br />czy to tylko egoizm?<br />a może strach?<br /><br />dla siebie tu jesteśmy<br />przecież.<br /><br />słonymi policzkami snują się pragnienia.<br />uśmiecham się.<br />jesteś.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8479623924712034532?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-15701215157129390732011-11-17T22:36:00.000+01:002011-11-17T22:36:52.820+01:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">krzyk z bezsilności.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">krzyk z niemocy.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-small;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1570121515712939073?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-6234632658074731702011-11-10T10:00:00.001+01:002011-11-10T10:01:05.962+01:00<div style="text-align: right;"></div><br />oczy płoną<br />radością<br /><br />podwójne szczęście<br /><br />łzy <br />decyzji spływają<br />uśmiechniętą twarzą<br /><br />spokój <br />ogarnął wybory<br />ciała<br />umysły<br /><br />tak niewinni w tej radości<br />tak niewinne w tym spokoju<br /><br />pewność<br />stanie się <br />Piękne<br />Dobre<br /><br />z czułości namiętnej<br />wyniknie<br />Życie<br /><br />bezpieczne<br />nowe Życie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-623463265807473170?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-38228760103471170472011-11-09T22:23:00.001+01:002011-11-09T22:25:14.476+01:00i znów<br />w sidła rozkosznej<br />drogi<br />lasu<br />pieca<br /><br />spokojności<br />radości<br />prostoty<br /><br />powraca się nieustannie<br /><br />na rozstajach jakże pięknie<br />cel już widać<br />choć daleki<br />coraz bliżej<br /><br />odchodzi w niepamięć<br />historia<br />nadchodzi Nowe<br />niech pozostanie<br /><br />wciąż zadziwia<br />niepewność&nbsp;wyborów<br />niestałość rozwiązań<br /><br />jedyne co pewne<br />to zmiany<br />jedyne o co warto walczyć<br />to Prawda<br />jedyne w co warto wierzyć<br />to Miłość<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3822876010347117047?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-9035305717317572882011-11-09T15:14:00.002+01:002011-11-09T15:42:37.101+01:00gdy mówi się głośno o poliamorii<br />jęk wysnuwa z gardeł<br />lęk patrzy z oczu<br /><br />budzi się zwierz<br />kończy zaufanie<br />zaczyna dystans<br /><br />porozumienie staje się nierealne<br />wspólna przestrzeń zakłócona<br /><br />tezy, teorie, domysły, dogmaty, wzorce, narracje, stereotypy, ..., ...<br /><br />BLOKADA<br /><br />a przecież<br />to tylko Miłość<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-x8iE0Qge8rg/TrqRS5o1-HI/AAAAAAAAJL0/N6QN93WggWc/s1600/poliamoria.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-x8iE0Qge8rg/TrqRS5o1-HI/AAAAAAAAJL0/N6QN93WggWc/s200/poliamoria.png" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-903530571731757288?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-79281844989500273162011-11-06T18:34:00.001+01:002011-11-06T18:34:56.737+01:00miłość<br />pożądanie<br /><br />zdrada<br />czy jednak?<br />załamanie Światła<br />reguł bezdźwięcznych<br /><br />rzeczywistość<br />sprawiedliwie rozdziela rany<br /><br /><b>nauczmy się kochać bezwarunkowo</b><br /><br />nieuniknione stają się chwile<br />zrozumiałe uczucia<br />wszyscy podążamy tą drogą<br /><br />zapomnienie przecież nie istnieje<br /><div><br /></div><br />otwartość<br />na ból<br />na prostotę<br />na Miłość<br /><br />i tylko wtedy<br />Bądź<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7928184498950027316?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-47528318440499998572011-11-04T14:16:00.000+01:002011-11-04T14:16:08.960+01:00strażnik Prawdy zbudził się<br />absurd siły połączenia<br />rozumienie i doświadczanie<br /><br />surrealizm istoty tamtego świata<br />pochłonął mnie na życzenie<br />- bez reszty<br /><br />dziś nastał dzień mówienia "stop"<br />mocno<br />silnie<br />i z pewnością<br /><br />w czułości namacalnie płynącej energii<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; - harmonia<br /><br />[ Prawda jest Światłem ]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4752831844049999857?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-47641142742805459002011-11-03T22:34:00.001+01:002011-11-03T22:44:18.601+01:00przekraczanie własnych granic bywa bolesne.<br />ale czas się w końcu nauczyć.<br />spojrzeć.<br />podzielić się.<br />nauczyć i doświadczyć...<br />nim pozwolę sobie na zaufanie.<br /><br />nie zrobię tego, co chcesz.<br />dlatego, że chcesz.<br />muszę to poczuć.<br /><br />jeszcze nie boli.<br />i oby nie zabolało.<br />nigdy.<br /><br />trzymamy własne granice w rozsądku.<br />a może damy poprowadzić się szaleństwu...?<br />potrafisz to.<br />ja wciąż się uczę.<br /><br />nie odejdę.<br />choć może być trudno.<br />nie chcę być.<br />choć przecież jestem.<br /><br />bo przecież granic nikt nie widział...<br /><br />[ rzeczywistość jest nad wyraz nieprzewidywalna.<br />kto by pomyślał.<br />przecież... ]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4764114274280545900?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-83587828686486392412011-11-03T13:33:00.001+01:002011-11-03T13:36:21.941+01:00<div style="text-align: center;"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/WMHL1Eqrq6k" width="420"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"; color: #666666; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 15px;">Love is the harmony</span><br /><span class="Apple-style-span"; color: #666666; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 15px; text-align: -webkit-auto;">Desire is the key</span><br /><span class="Apple-style-span"; color: #666666; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 15px; text-align: -webkit-auto;">Love is a symphony&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span"; color: #666666; font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 15px; text-align: -webkit-auto;">Now play it with me</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8358782868648639241?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-91129938820476485012011-11-02T12:14:00.000+01:002011-11-02T12:14:47.721+01:00uważaj na Siebie<br />lecz idź.<br /><br />idź<br />i bądź tam,<br />gdzie poczujesz Siebie<br />Radość<br />Miłość.<br /><br />pójdź<br />pokieruj Sobą<br />zadbaj<br /><br />[ pierwszy raz zgodziłam się<br />całkiem w sobie<br />całkiem szczerze<br /><br />choć łzy, choć&nbsp;smutek<br />- pójdź. ]<br /><br />przekazana energia<br />dociera<br />w najczulszy sposób<br />niezauważenie.<br />i spokój uśmiechu w ułamku spojrzenia.<br /><br />rozdzierająca rzeczywistość<br />próba ostrzeżenia<br />nie uchronię Cię przed Miłością<br />nie pomogę Ci.<br /><br />mogę jedynie dać Ci jej więcej.<br />tylko to będziesz mógł przyjąć.<br /><br /><br />bądź tam, gdzie Twoje Miejsce.<br />i Żyj.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-9112993882047648501?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-22372167521189063002011-11-02T10:12:00.001+01:002011-11-02T10:12:07.850+01:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-f8qjhKq_TZA/TrEJXmUpdsI/AAAAAAAAJLs/DJ-UAUGHt3w/s1600/people%2526things.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://3.bp.blogspot.com/-f8qjhKq_TZA/TrEJXmUpdsI/AAAAAAAAJLs/DJ-UAUGHt3w/s400/people%2526things.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2237216752118906300?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-21031327847243492912011-11-01T08:11:00.000+01:002011-11-01T08:11:09.503+01:00emocjonalny ból gardła<br />gdy drąży bezsilność<br />doprowadza do wewnętrznych łez<br />smutek z bezradności<br />bo przecież nie umiem ci pomóc.<br /><br />empatia<br />rozsadzające mnie twoje emocje<br />bo przecież otwartość<br />na wyrozumiałości się nie kończy<br />przejmowanie czucia.<br />znów.<br /><br /><br />nieporadność <br />budzi się w człowieku.<br />taka niezdarność<br />by umieć dać to, <br />co tak bardzo bym chciała.<br />gdybyś tylko mógł przyjąć.<br />gdybyś umiał.<br />gdybyś chciał.<br /><br />blokady tak silne w każdym z nas.<br />mocne przeszłości<br />trud doświadczeń <br />i nieuleczalność traum.<br /><br />jedni proszą, a nie otrzymują.<br />drudzy dostają, choć nie potrzebują.<br />niesprawiedliwość.<br /><br />a przecież intencje zawsze są czyste. <br /><br /><br />odchodzimy.<br />w nieznane ścieżki.<br />krocząc drżącymi nogami.<br />marząc nieustannie.<br />żeby nadeszło uleczalne.<br /><br />nie wrócimy.<br />choć będziemy.<br /><br />czucie to słodki ciężar.<br /><br />zafrapowany myślami<br />przestrzenią własną<br />rozkładasz ręce<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2103132784724349291?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-24205507363395940952011-10-28T18:08:00.002+02:002011-10-28T18:10:28.887+02:00trach.<br /><br />zbudziła się we mnie<br />taka mała zawiedziona dziewczynka.<br />która chce tylko usiąść na środku wszechświata.<br />i rozpłakać się.<br /><br />i nie potrafi przyjąć tego, co jest.<br />tego, jak jest.<br />tego, jak to wszystko wygląda.<br />nie umie się zgodzić,<br />że nie dostaje tego, czego chce.<br /><br />[ tak bardzo po dziecięcemu chce. ]<br /><br />im więcej widzę,<br />im więcej rozumiem,<br />im więcej czuję<br />tym ciężej utrzymać to wszystko w ryzach.<br /><br />wszystko wypełza, wywoływane zmianami i pracą.<br />konfrontacja.<br /><br />dobre to.<br />choć trudne chwilami.<br /><br />to tylko ja sama siebie ranię.<br />nic innego nie może się przecież zdarzyć.<br />to tylko ja.<br /><br />stawiam oczekiwania.<br /><br />sobie.<br />światu.<br />życiu.<br /><br />złudzenie znów wygrało. <br />z potrzebą nie-oczekiwań.<br />dziecięca naiwność.<br /><br /><br />[ lecz przecież...<br />za chwilę znów wstanę,<br />uniosę wyżej oczy,<br />uśmiechnę się do siebie,<br />i na nowo pójdę pokonywać lęki<br />i odkrywać siebie.. ]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2420550736339594095?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-72997018691738676552011-10-27T23:08:00.005+02:002011-10-27T23:10:24.534+02:00<span class="Apple-style-span" font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 15px;">There is a house built out of stone<br />Wooden floors, walls and window sills...<br />Tables and chairs worn by all of the dust...<br />This is a place where I don't feel alone</span><span class="Apple-style-span" font-family: Tahoma; font-size: 12px; line-height: 15px;">This is a place where I feel at home...<br /><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/QB0ordd2nOI?fs=1" width="459"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7299701869173867655?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-43585892292308719512011-10-24T09:42:00.001+02:002011-10-24T10:27:08.907+02:00beznamiętnie tupnie czasem rzeczywistość<br />i rozpada się plan zacny<br />przytupnie z energią<br />rozbudzi złość<br /><br />nie dajmy się zwariować (!)<br /><br />wejść głęboko<br />dotknąć zbadać doświadczyć<br />zwalczyć <br />i nie dać odczuć<br /><br />wynieść siłę i cel <br />ponad doczesność<br />pragnienia i lęki<br /><br />zwariować by się chciało<br />lecz czas odpuścić<br /><br />wróciło<br />uderzyło z siłą zdwojoną<br /><br />to, co sama wysłałam<br /><br />wszechświat uparcie się nie myli<br />nie ma miejsca<br />na odrealnienie<br /><br />niespełnienie<br /><br />czas nauczyć się przyjmować<br />z pokorą<br /><br />i kroczyć dalej<br />znów<br /><br />z podniesioną głową<br />głową w chmurach<br />na stabilnych stopach ziemi<br /><br />nie dajmy się zwariować (!)<br /><br />to tylko drobnostka<br />kolejne ledwo muśnięte doświadczenie<br />w oceanie nie-rzeczywistości<br />wykreowanej<br />na miarę<br />własnych niedoskonałości<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4358589229230871951?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-17070048713968753012011-10-23T20:22:00.001+02:002011-10-23T20:35:00.405+02:00szalony tydzień.<br />brak spokojnej chwili,<br />niewyspanie totalne,<br />brak snu,<br />brak czasu dla siebie.<br />ale dobrze jest.<br /><br />w środę - cudny warsztat z Andrew Barnes.<br />kobieca ejakulacja.<br />zachwyt.<br />ten nieziemski człowiek obalił wszystkie głupie mity społeczne.<br />w ogóle jest przecudowny.<br />jak zaczęłam o nim kiedyś czytać - zobaczyłam, że to jest dokładnie ta droga,<br />którą ja chciałabym iść.<br />że to właśnie to chciałabym mówić, pokazywać kobietom.<br />wykład ten jeszcze bardziej mnie w tym utwierdził.<br />mogłabym godzinami opowiadać o wszystkim, co się tam działo,<br />ale ciężko opisać to wszystko słowami,<br />czystymi słowami bez emocji, bez spojrzeń pełnych błysku w oku i uśmiechu radości<br />- że to wszystko się dzieje.<br />na wymarzone weekendowe warsztaty jednak nie udało mi się pójść..<br />wściekam się tylko, bo ciągłe niedoskonałości finansowe nie pozwalają zrealizować nawet kawalątka tego, co by się chciało...<br /><br />w piątek poszłam sobie z nie widzianą prawie cztery lata M.<br />na spotkanie o Matkach Klanowych.<br />miło, przyjemnie,<br />ale jak dla mnie - zbyt mało konkretów.<br />spotkanie raczej było kreacją z piękną ezoteryczną otoczką,<br />niż ważnością opowieści.<br />lecz może po prostu zbyt dawno przeszłam już etap fascynacji<br />ezoteryką, żeby mnie to aż tak zakręciło.<br />jednak spotkanie miłe, pięknie było też móc popatrzeć<br />na cudowną energię, siłę i witalność prowadzącej.<br /><br />a dziś konferencja.<br />konferencja "Sięgnij do źródła rozwoju biznesu".<br />czyli o połączeniu duchowości z biznesem (a raczej wpływu samorozwoju na zachowania biznesowe).<br />pierwszy wykład był fatalny, natomiast później przecudowne<br />rzeczy się działy. znów zakochałam się w ludziach,<br />w tym, co robią i jak robią.<br />słucham mądrości starszej kobiety (pięknej psychoterapeutki, zajmującej się także m.in. ustawieniami Hellingera, huną, Vedic Art itd)<br />- i widzę, że ma ten sam sposób patrzenia<br />na samorozwój, te same dogmaty, te same prawdy - które są we mnie.<br />zaprosiła mnie - w ramach mojego sceptycyzmu co do "ustawień" - na jutrzejsze spotkanie na ich temat oraz prezentację jednego ustawienia. i znów - z ogromną chęcią bym się tam pojawiła - żeby móc w końcu dotknąć tego tematu, który tak długo odkładam "na później", aczkolwiek pewnie nie dam rady się pojawić.. może będzie jeszcze niebawem okazja..?<br /><br />i dużo dużo innych cudowności na tej konferencji.<br />np. piękne ćwiczenie oddechu, i wykład o tym, jak tym oddechem<br />możemy "powrócić" do naszego okresu prenatalnego..<br />i też mogłabym długo opowiadać, ah..<br /><br />masa pięknych rzeczy się dzieje...<br />żeby móc to wszystko jeszcze tak trochę bardziej, trochę szerzej, do szerszego grona..<br /><br />chodzę, biegam, patrzę, cieszę się i próbuję - szukając swojej cząstki i swojej Ścieżki w tym wszystkim.<br />klaruje mi się bardzo powolnie to, co we mnie.<br />zrzucam kolejne maski,<br />odrzucam kolejne warstwy.<br /><br />[ i tylko czasami drobne ukłucie lęku jeszcze się przebije.<br />i tylko czasami ta niestabilność ciut mnie rozchwieje.<br />ale nauczę się i tego.<br />już niedługo będę duża.<br />a wtedy poradzę sobie i z takimi 'drobnostkami'. ]<br /><br />[[ odrzucić oczekiwania. jakiekolwiek. móc w końcu to potrafić. ]]<br /><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1707004871396875301?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-55574923270303622642011-10-22T22:21:00.002+02:002011-10-22T22:23:13.928+02:00trwanie.<br />w czekaniu.<br /><br />na to, co może -<br />zniknąć.<br />pojawić się.<br />odejść.<br />nadejść.<br /><br /><br />niepewność.<br />czy chwilowa?<br /><div style="text-align: -webkit-auto;"><br /></div>[ trudno trwać w nieprzezwyciężeniu. ]<br /><br />przystanąć.<br />zrozumieć.<br />spojrzeć.<br /><br />odrzucić tę doskonałość.<br />ten cholerny idealizm.<br /><br />pokazać - sobą.<br />[ Siebie. ]<br /><br /><br />rzeczywistość<br />- przecież nie będzie inna.<br />nie nadejdzie.<br />nie zdarzy się.<br /><br />brak praw.<br /><br /><br />ciągłe rozbijanie się o to samo.<br />ten sam schemat.<br />te same twarze.<br />te same słowa.<br />nadzieje.<br />zrozumienia.<br />milczenia.<br /><br />wciąż.<br /><br /><br />[ rozbrojenie. ]<br />nadchodzi.<br />powolnie tak.<br />a chciałoby się...<br />bujać w obłokach.<br />być.<br />móc być tak,<br />jak się zapragnie tylko.<br />niemożliwością.<br /><br />powolnie tak.<br />otwieranie.<br />rozbrajanie.<br />odblokowanie.<br /><br /><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;">przecież.</div><br />[ zdarzyła się rzeczywistość. ]<br />do zachłyśnięcia.<br />do zwariowania.<br />do zatrzymania.<br /><br />choć na przekór.<br />na przeciw.<br />choć zgubna tak.<br />na chwilę.<br /><br /><br />i sny znów.<br />silne, mocne, złe sny.<br />lęk, lęku tak wiele.<br />strach - troska,<br />przemoc - opiekuńczość,<br />łzy - spokój.<br /><br />sny.<br />rujnujące.<br />pewność,<br />jasność,<br />prostotę.<br /><br /><br />patrzeć otwartymi powiekami.<br />setki kilometrów stąd.<br /><br />widzieć.<br />wiedzieć.<br /><br />[ i próbować się uśmiechnąć. ]<br /><br /><br />" - Trawa ładnie pachnie - powiedział Wolf. - Trawa i ty. I w dodatku jest tu masa&nbsp;kwiatów.&nbsp;Co tak pachnie jak konwalia? Teraz już nie ma konwalii.<br />- Pamiętam konwalie - powiedziała Folavril. - Dawniej pełno było konwalii, całe łany, sterczące jak włosy ostrzyżone na jeża.&nbsp;Siadało się pośrodku i zrywało się je nie wstając. Pełno konwalii. Ale tutaj to jest jakaś inna roślina o kwiatach jak miąższ pomarańczy w kształcie&nbsp;małych okrągłych płytek. Nie wiem, jak ją nazywają. Pod moją głową rosną fioletowe śmiertelniki, a obok mojej drugiej ręki asfodele.<br />- Jesteś tego pewna? - zapytał Wolf głosem jakby dobiegającym z oddali.<br />- Nie - powiedziała Folavril. - Nigdy ich nie widziałam, podoba mi się ta nazwa, a ponieważ lubię także te kwiaty, połączyłam je razem.<br />- Tak właśnie się robi - powiedział Wolf. - Łączy się to, co się kocha. Gdyby człowiek nie kochał siebie, byłby zawsze samotny. "<br /><br />[ boris vian "czerwona trawa" ]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5557492327030362264?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-29405668546406818462011-10-18T17:38:00.004+02:002011-10-18T17:40:06.972+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/xV79ObObSh0" width="420"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2940566854640681846?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-13824533127511860382011-10-15T14:28:00.003+02:002011-10-15T14:36:23.271+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 21px;"><b>"&nbsp;</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 21px;"><b>Ale kiedy nasza energia seksualna przeniesie sie do serca i stanie sie miloscia, kiedy spotkamy sie nadzy, bezbronni, kiedy zaczniemy poznawac ten wszechswiat, ktorym jest drugi czlowiek wtedy, nigdy nie przestaniemy sie zachwycac. "</b></span></span><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">[ www.kobietanawolnosci.wordpress.com ]</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1382453312751186038?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-65915670760117195952011-10-07T08:28:00.000+02:002011-10-07T08:28:10.811+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: x-small;"><br />jesień</span><br /><div>wilgoć ziemi za oknem</div><div>mokre liście, spadające, kolorowe</div><div>już nie te do zbierania</div><div>szurania</div><div>kochania</div><div><br /></div><div>hebrata czerwona, z imbirem, z miodem</div><div>ból gardła</div><div>ból kręgosłupa</div><div>ból życia</div><div><br /></div><div>leżysz obok, śnisz porannie i mam ochotę powiedzieć ci, że..</div><div>..przecież powiem tylko dzień dobry</div><div><br /></div><div>otworzysz oczy...<br />podam ci herbatę&nbsp;</div><div>pewnie nawet mnie przytulisz.</div><div>i tak - bańka mydlana pryśnie.</div><div><br /></div><div>bo przecież każdego poranka czar pryska.&nbsp;</div><div>zawsze już tak będzie.</div><div>i nie może być inaczej.</div><div><br /></div><div>nakaz-zakaz.</div><div>od wszechświata.</div><div>zbyt dokładne wytyczne.</div><div>bez wątpliwości instrukcje.</div><div><br /></div><div>bo przecież nie ma na ciebie miejsca.&nbsp;</div><div>nie ma na mnie miejsca.&nbsp;</div><div>na rzeczywistość miejsca brak.</div><div><br /></div><div>otwierane, rozrywane, zahaczane, przygniatane, dotykane, rozszarpywane.</div><div>ze starości.</div><div>łzy.</div><div>myśli.</div><div>czucia.</div><div><br /></div><div>wykrzywiona twarz</div><div>bez znaczenia gest</div><div>złość, złości co niemiara.</div><div>bezduszność i duszność.</div><div>bezsenność ze snów.</div><div>miłość bez miłości.</div><div><br /></div><div>ile jeszcze przeczekać trzeba</div><div>ile przetrwać</div><div>strawić&nbsp;</div><div>zrozumieć</div><div>osiągnąć</div><div>doznać</div><div>?</div><div><br /></div><div>ile?</div><div><br /></div><div>nim...</div><div><br /></div><div>nim dotknąć</div><div>bez znaczenia</div><div>bez cierpienia</div><div>bez tęsknoty</div><div><br /></div><div>dotknąć.</div><div>i zakończyć.</div><div><br /></div><div>zwariować</div><div>lecz tak pewnie</div><div>tak świadomie</div><div>i tak czysto</div><div><br /></div><div><br /></div><div>nieudolna (NIE)dojrzałość na (nie)Miłość.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6591567076011719595?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-77260543839705122562011-09-12T08:17:00.009+02:002011-09-12T09:09:36.236+02:00Zastanawiałam się ostatnio nad różnymi rodzajami miłości, próbując jakoś je skategoryzować.<br />Ja na swoje potrzeby wyróżniłam cztery rodzaje miłości czy też może relacji międzyludzkich / relacji erotycznych:<br /><br />1. Klasyczna przyjaźń – jest to dla mnie relacja, w której istnieje silna więź między dwojgiem (dwojgiem, bo każdą relację rozpatruję indywidualnie) ludzi. W takiej relacji zawiera się cała gama silnych uczuć, również miłość. Jednak z tych uczuć nie wynika miłość namiętna. Czasem po prostu ze względu na orientację seksualną, czasem w wyniku braku pociągu cielesnego, a często z wielu innych powodów.<br /><br />2. Miłość namiętna (eros) – w ten sposób mogę na własny użytek nazwać relacje wynikające z pociągu cielesnego. A zatem kwestia kolejności – silna relacja przyjacielska wytworzyć się mogła (choć oczywiście nie musiała) na bazie erosa. Zdarzają się takie sytuacje w życiu, kiedy to relacja rozpoczyna się od erotyki. Pociąg seksualny bywa czasem na tyle silny, że zanim zdążymy się zaprzyjaźnić, zbudować głębszą więź - wchodzimy w erotykę. A ponieważ seks jest rzeczą niesamowicie wiążącą (duchowo), bazując na nim tworzymy w efekcie silną relację przyjacielsko-erotyczną; a zdarza się, że i przekształcającą się w przyszłości w klasyczną miłość, związek.<br /><br />3. Philia z nutką erosa – dla mnie osobiście jest to często najmocniejsza relacja. Znam bowiem drugiego człowieka naprawdę dobrze, przyjaźnimy się, wiemy o sobie często więcej niż byśmy sobie tego życzyli. Istnieje pewność relacji, stałość uczuć, zaufanie. Dzięki właśnie tym czynnikom może pojawić się eros. Wynika on z przyjaźni klasycznej. Aspekt erotyki w takiej relacji zostaje zbudowany na bazie uczuć między dwojgiem ludzi, lecz uczuć takich jak opiekuńczość, troska, czułość, a także na bazie zaufania. Eros jest tutaj jakby potwierdzeniem tego, co już istnieje. Zwykle po prostu cementuje relację, jest naturalnym efektem więzi. Prawdopodobnie nie mając pewności, iż ten eros mógłby cokolwiek zburzyć, zachwiać, zmienić (na niekorzyść) zwykle nie zdecydujemy się na krok w stronę erotyki; tutaj nadrzędna będzie jednak przyjaźń.<br /><br />4. Miłość klasyczna (może macie pomysł na inną ‘nazwę’?) – dopiero tutaj pojawia się (dla mnie) jakaś zasadnicza różnica między przyjaźnią a miłością - jakiś pierwiastek odróżniający philię z nutką erosa od miłości. Myślę, że tutaj mogę swobodnie ‘wpakować’ to stereotypowe pojęcie miłości, o którym pisze się piosenki, książki i scenariusze filmowe&nbsp;;)&nbsp;Generalizując - jest to dla mnie relacja powstała w wyniku połączenia wielu czynników – fascynacji, zauroczenia, początków przyjaźni (bo jeszcze nie tej stabilnej, pewnej), a także pociągu cielesnego. To taka relacja, w której odkrywa się siebie nawzajem niejako dążąc świadomie od początku do silnej przyjaźni, do erosa, do miłości; w której przechodzi się właśnie etap jakże słynnego zakochania.<br />Chociaż, oczywiście, może się ona (miłość klasyczna) pojawić po wielu latach znajomości – w pewnym momencie spoglądamy na znaną nam osobę w zupełnie inny sposób i odkrywamy w niej to, co było niemożliwe do dostrzeżenia wcześniej.<br /><br />Co o tym myślicie..? :))<br />Zastanawia mnie, na ile tego typu kategorie, rodzaje miłości mogą być neutralne, a na ile różne są te nasze (ludzkie) podziały...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7726054383970512256?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-77812121976104304762011-09-10T09:21:00.006+02:002011-10-15T14:20:57.730+02:00kilka miesięcy temu zatrzasnęłam za topornymi drzwiami<br />jedną z ważniejszych spraw dla człowieka.<br />zatrzasnęłam szczelnie.<br />świadomie. celowo. i z założenia jedynie na chwilę.<br />by móc te drzwi otworzyć później z mocą, zrozumieniem, świadomością.<br /><br />właśnie to czynię.<br />miesiąc temu otworzyłam te drzwi.<br />szczelnie zamknięte przez ostatnie miesiące.<br />i - oczywistość - od miesiąca Się Dzieje.<br />bo jakżeby inaczej.<br />wystarczyło uchylić tę toporność,<br />ogromna ilość światła przedostała się,<br />a swoim powerem szarpnęła drzwi otwierając na oścież!<br /><br />miesiąc cudowny.<br />tyle zdarzeń, marzeń, słów, myśli, spotkań, poznań i tych niewiadomych,<br />które dopiero zaczną się wydarzać za dni kilka..<br /><br />dokonałam w sobie ogromnego przełomu,<br />cudownego przełomu.<br />otwartość, nauka, cel.<br />marzenia.<br /><br />i w końcu udało się choć na chwilę osiągnąć ten stan relacji,<br />do którego dążyłam od tylu tylu lat..<br />odczucie, które potwierdza, że to w ogóle JEST MOŻLIWE.<br /><br />niesamowitości, które dzieją się w ostatnim czasie,<br />przekraczają moje najśmielsze oczekiwania.<br /><br />po prostu się otworzyłam.<br />bardziej niż kiedykolwiek.<br /><br />jaśniej. pełniej. czyściej.<br /><br />poczucie szczerości wobec siebie, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłam.<br />poczucie zespolenia, oczywistości zdarzeń i marzeń.<br />pragnienia, spełnienia, spojrzenia.<br /><br />wszystko staje się przejrzyście jasne.<br />i nie udaję już, że jest inaczej.<br /><br />i ujrzałam w tymże dziwacznym miesiącu efekty swojej kilkuletniej pracy.<br />wszystkie te autoterapie, przepracowanie - to wszystko działa!<br />działa tak bardzo, że nie mogę się pozbierać ze zdziwienia!!<br />cholera, udaje się powoli.<br />chyba udaje się to, co próbowałam osiągnąć cztery lata temu.<br />mam nadzieję.<br /><br />( choć to prawda. będzie cholernie trudno.<br />ale jestem silna. niech będzie trudno. byle SZCZERZE! )<br /><br />jedne maleńkie drzwi...<br />które miały być po prostu jednym z wielu narzędzi.<br /><br /><br />[[ to będzie wyjątkowo smaczna jesień. ]]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7781212197610430476?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-15053345264545063282011-09-08T06:53:00.003+02:002011-09-08T06:53:54.902+02:00<span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #660000; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 18px;"><b>"Chcę Cię kochać&nbsp;— ale nie trzymać się Ciebie kurczowo.<br />Oceniać Cię&nbsp;— ale nie osądzać.<br />Być z Tobą&nbsp;— ale się nie narzucać.<br />Zachwycać Cię&nbsp;— ale niczego się nie domagać.<br />Umieć wyrazić krytykę&nbsp;— nie obwiniając Cię.<br />Pomagać Ci&nbsp;— nie upokarzając.<br />Jeśli Ty dasz mi to samo&nbsp;— obdarzymy się nawzajem wielkim skarbem."<br /><br />Virginia Satir</b></span><br /><br /><br />kwintesencja Miłości.odnalazłam ją jakiś czas temu i nie chce pójść ode mnie.<br />trzyma się kurczowo i każe sobą afirmować.<br /><br />[[ za dużo się dzieje.<br />ale liczę, że już wkrótce znajdę kawalątek czasu spokojnego<br />i napiszę to wszystko, co się wydarza we mnie..<br />i napiszę tu,<br />i poskładam też wtedy rzeczywistość w słowa do Was, Kochani.. ]]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1505334526454506328?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-80033477273209093662011-08-28T11:48:00.004+02:002011-08-28T11:54:36.411+02:00lato upłynęło pod znakiem własnych przemyśleń.<br />i nieuświadomionych początkowo dążeń.<br />dążeń, które tuż tuż.. - spełnią się.<br />mimo, że nadal nie mam pewności, czego ja właściwie&nbsp;chcę.<br />czy kiedyś Wybór stanie się rzeczą prostą??<br /><br />niewiarygodne, jak człowiek zapętlić się sam w sobie&nbsp;może.<br />ile odkryć - choć po latach.<br />ile zmieścić - choć już pełna głowa.<br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><br /></span><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-size: x-small;">"A TU PEŁNA GŁOWA, PEŁNA GŁOWA</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-size: x-small;">CIĄGNIE CAŁĄ RESZTĘ DO DNA,</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-size: x-small;">CZASEM TRZEBA SIŁY, BY TAK PŁYNĄĆ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-size: x-small;">POPRZEZ ŻAL I TO ROZCHWIANIE,</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-size: x-small;">PRZEZ GORĄCZKĘ TYLU ZŁUDZEŃ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-size: x-small;">DO KLASZTORU WSCHODU SŁOŃCA."</span></div><div style="text-align: right;"><br /></div>cudowny ten sierpień. jak zawsze pod znakiem Miłości.<br />Miłości wszelkiej maści - takiej łagodnej, o niczym,<br />takiej do siebie i do świata.<br /><br />tyleż rozmów, odkryć, otwarć niesamowitych..<br />te słowa dobre od kobiet, te półzdania od mężczyzn.<br />pozwalające upewnić się, że jest się tym,<br />kim się jest. kim się człowiek czuje.<br />niesamowite.<br />im bardziej jestem swoja, taka naprawdę swoja, <br />tym&nbsp;bardziej ludzie się otwierają i dostrzegają.<br /><br />i chyba dochodzę powoli do tego, co chciałabym robić w&nbsp;przyszłości.<br />uświadomienie sobie tego, co człowieka kręci.<br />i fakt, że tym także można żyć.<br />że to nie jest jedynie osobista historia.<br /><br />chociaż - oczywistość - dużo muszę w sobie jeszcze&nbsp;przełamać.. <br />barier społecznych, nawyków kulturalnych.<br />będę musiała otworzyć się bardziej niż kiedykolwiek.<br />odblokować własne bariery, poznać własne granice,<br /><br />przełamać mury milczenia.<br />przeskoczyć to, co wydawało się nie do przeskoczenia.<br />duuużo pracy mnie czeka.<br />dużo kosztów i czasu.<br />ale czuję, że chcę spróbować.<br />nie wiem, czy podołam, ale muszę spróbować.<br /><br />chcę pójść w kierunku warsztatów na temat kobiecej&nbsp;seksualności.<br />to temat, który od lat budzi we mnie dużo emocji.<br />nie ma we mnie zgody na sposób postrzegania własnej&nbsp;seksualności, ciała, erotyki przez kobiety.<br />nie ma we mnie zgody na takie wychowanie, na tabu,&nbsp;którym cała ta tematyka jest otoczona.<br />na zamknięcia, blokady i wstydliwości.<br /><br />na własne potrzeby od lat drążę tę tematykę,&nbsp;przerabiam, co trzeba, uczę się wciąż na nowo.<br />i jestem na etapie, kiedy widzę już, że wiem więcej,&nbsp;jestem dużo bardziej otwarta niż większość kobiet&nbsp;dookoła mnie. to dziwne, nie spodziewałam się.<br />rozmawiam z tymi kobietami i widzę zdziwienie na ich&nbsp;twarzach i słyszę 'dziękuję' z ich ust.<br /><br />wciąż jest ogromne zapotrzebowanie na warsztaty o&nbsp;seksualności, mimo że od kilku już lat temat jest tak<br />powszechny i niemalże na topie.<br />kobietom brakuje wiedzy i pomysłów.<br />ale o to nietrudno.<br />przede wszystkim brakuje im pewności, że to temat warty&nbsp;skupienia i pracy. i własnego przyzwolenia na przełamanie barier&nbsp;kulturalnych i blokad.<br />strasznie to trudne, wiem.<br />sama zgłębiam tę tematykę od kilku lat, a widzę, że&nbsp;jeszcze morze niepoznanych spraw przede mną...<br />tak wiele muszę się jeszcze nauczyć - zarówno jeśli&nbsp;chodzi o wiedzę samą w sobie, jak i umiejętności&nbsp;społeczne..<br />trudne to. ale spróbuję.<br />zbyt wielki mam w sobie bunt i zbyt wielką potrzebę by&nbsp;rozmawiać z kobietami, odkrywać wraz z nimi same&nbsp;siebie.<br /><br />byłam niedawno po raz kolejny w tym boskim miejscu -&nbsp;pełnym kobiet, dzieci i w tym roku także mężczyzn..<br />las, ogień, rozmowy, spotkania. czyli znów&nbsp;niesamowitości.<br />to straszne, ale dopiero wtedy pierwszy raz w tym roku&nbsp;siedziałam przy ogniu... <br />aż płonęłam ze szczęścia,&nbsp;które we mnie wybuchło na ten widok. zapatrzona w&nbsp;płomień czy boskie niebo ugwieżdżone nade mną...<br /><br />i właśnie tam tematem przewodnim, zupełnie&nbsp;spontanicznie, był temat seksualności, erotyki..<br />nagle wszystkie te kobiety przeżywały w ostatnim czasie jakieś przełomowe&nbsp;momenty w tej kwestii - stąd masa rozmów.<br />zdarzenia, terapie, odkrycia, zmiany...<br />i rozmawiam z tymi kobietami o dziesięć, piętnaście lat&nbsp;starszymi, kobietami w małżeństwach, i z dziećmi... <br />i nie mogę się nadziwić - że tyle lat czekały&nbsp;na te zdarzenia/odblokowania/uświadomienia..<br />i ew piękna, która mówi, że niejedną z tych kobiet mogłabym wiele nauczyć.<br />czy to nie jest kolejny znak, że to dobry kierunek..?<br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><br /></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">"LECZ UWAŻAJ NA POCZĄTEK</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">I BACZ PILNIE</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">BO ROZSĄDEK</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">CO POŁYSKIEM CIĄGLE WABI</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">CZĘSTO SPADA ZBYT ZNIENACKA</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">NO I TROCHĘ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">JAK MORDERCA</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">NISZCZY WĄTEK I CHCE ZABIĆ"</span></div><br />i miałam też okazję obserwować, jak niesamowitą siłą są&nbsp;więzy krwi. w domu tamtejszym mnóstwo dzieci, mnóstwo&nbsp;ludzi, był także mój cudowny jedenastoletni brat&nbsp;cioteczny.. on jedyny był tam bez rodziców, z wielką&nbsp;radością bowiem przyjechał tam z przyjaciółmi. i nagle&nbsp;się okazuje, że ci rodzice są tak niesamowicie<br />potrzebni, że jest taki brak, taka luka w tym życiu&nbsp;tamtejszym.. jak tylko przyjechałam przylgnął do mnie -<br />jedynej spokrewnionej osoby - niesamowicie mocno.&nbsp;spędziliśmy mnóstwo pięknego czasu, mnogość zabaw,<br />rozmów i wariacji, mnóstwo przytuleń, pragnień bliskości i czułych gestów. a to wszystko tylko&nbsp;dlatego, że w naszych żyłach płynie ta sama krew. choć&nbsp;przecież obok było tylu cudownych ludzi, których zna,&nbsp;kocha i które dbały o niego.. ale to ja musiałam go&nbsp;przytulić na dobranoc, rozwiązać trudny problem,&nbsp;pogadać przy ogniu, potańczyć przy muzyce... on za to&nbsp;był tak szczęśliwy, że każdego ranka przychodził do&nbsp;mnie z kubkiem pysznej herbaty budząc mnie delikatnie i&nbsp;czekając aż otworzę oczy opowiadał już niesamowite&nbsp;historie...<br /><br />za każdym razem, gdy na nowo odkrywam, że Rodzina to&nbsp;taka siła - jestem zadziwiona. przecież tylu mamy<br />przyjaciół, tylu dobrych ludzi dookoła - którzy często&nbsp;wiedzą o nas dużo więcej, są dużo bliżej - niż rodzina.<br />a jednak bez tych relacji, które powstają jedynie na&nbsp;bazie więzów krwi - nie umiemy żyć. czujemy się, jak&nbsp;bez korzeni, jak bez ręki..<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #783f04; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: #783f04; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">‎ " YOU NEED CHAOS IN YOUR SOUL</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">TO GIVE BIRTH TO A DANCING STAR. "</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">[ NIETZSCHE. ]</span></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8003347727320909366?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-9462658035358479802011-08-13T21:16:00.002+02:002011-08-13T21:18:21.652+02:00<span class="Apple-style-span" style="color: #c27ba0;">jeśli istnieją doskonałe utwory, to ten z pewnością do nich należy..!<br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/rmgC36-sysw" width="425"></iframe></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-946265803535847980?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-50245255516554119032011-08-13T08:03:00.008+02:002011-08-13T08:39:47.746+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> <br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Tyle rzeczy się wydarza na tym świecie, że ja nie chcę już tak.. tak strasznie nie chcę. niedawno znów, po wielu wielu latach zaczęłam trochę podczytywać wiadomości.. ileś artykułów powodujących we mnie odrazę do człowieka (bo przecież, jak kurde można..!), ileś zabójstw, tragedii, śmierci, wypadków, zginięć, zamachów, podejrzeń zamachów, samobójstw.. ja nie chcę takiego świata!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Szalę smutku przeważył we mnie artykuł na temat Somalii. dwa tygodnie absolutnie nie byłam w stanie przeczytać słowa, wystarczyło, że ujrzałam na zdjęcie.. to za dużo już, za ciężkie.. a któregoś dnia reportaż znów pojawił się znienacka przed moimi oczami i beztrosko, impulsywnie zaczęłam czytać.. i nie chcę, nie chcę, nie chcę! przypomniałam sobie znów doskonale, dlaczego wiele lat temu przestałam oglądać i słuchać wiadomości.. nad tymi słowami o Somalii, o udręce, głodzie po prostu się kompletnie rozkleiłam i nie dałam już rady powstrzymać łez... nie chcę, naprawdę nie chcę takiego świata. jest we mnie wielki protest przeciwko całemu-złu-które-się-dzieje.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Jacek powiedział ostatnio, że on nie wierzy w 'przedwczesną śmierć'. że Matka Natura tak właśnie nas wyludnia, że musi sobie jakoś z nami radzić. ja wiem, i ja to doskonale rozumiem. tylko dlaczego takimi metodami?? dlaczego każdego dnia setki ludzi musi ginąć w bólu i mękach z głodu..? J. mówi też, że to jest ostrzeżenie. Że dla kogoś tak delikatnego jak ja to są tragedie nie do oglądania, ale że ktoś, kto jest w stanie swobodnie patrzeć - powinien to ostrzeżenie odczytać, wyczuć.. Sami doprowadzamy do wielu z tych tragedii traktując Matkę Ziemię i Życie w taki sposób.. może jest to racja. jednak nie przekonuje mnie ciągłe cierpienie niewinnych istot.. cholernie niewinnych..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Artykuł przeczytałam miesiąc temu, a czasami budzę się rano, jak dziś, i na nowo przeżywam to, co się tam dzieje..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Ja wiem, że to rodzinne. Moja najdroższa M. zaczęła mi kiedyś płakać w centrum miasta, w rocznicę zabójstwa noworodka, o którym głośno było w mediach.. Straszne to wszystko. Naprawdę nie chcę, nie chcę, nie chcę!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Krzyczy we mnie jedno wielkie: "NIE!!!"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #a2c4c9; font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Tylko powiedzcie, jak nie poczuć tego i jak nie dopuścić do siebie tych wszechogarniających wiadomości..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5024525551655411903?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-35178795201815580222011-08-12T14:23:00.008+02:002011-08-13T08:38:37.968+02:00<span style="color: white; font-family: 'courier new';">to wszystko jest takie niedbałe, nietrwałe, nieznane. nadal i wciąż. wytłumaczcie mi, jak to działa, proszę. człowiek przez lata całkiem świadomie podejmuje jakieś kroki, decyzje na podstawie obserwacji siebie, własnych potrzeb, pragnień, lęków i myśli, a później nagle, któregoś beztroskiego dnia wywraca się to wszystko do góry nogami. okazuje się bowiem, że to wcale nie tak. że -mimo wnikliwych obserwacji- nie dostrzegliśmy istotnego szczegółu. okazuje się, że rzeczy wcale nie są takie, jakimi przez lata je widzieliśmy. że zdarzenia, słowa, myśli, emocje, uczucia.. - wszystko okazuje się inne. </span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">w ramach swych przepracowań i -nazwijmy to- autoterapii na tapetę wzięłam kolejny temat.. temat nie ruszany przeze mnie od dawna, bo przekonanie tkwiło we mnie, że przejrzystość tu mam i jasność. i gdy tylko poruszyłam jedno maleńkie ździebełko, poczułam, że cała konstrukcja runęła. że to wszystko nie tak, że i tu znajdę niejedną trudność, napotkam na mur nie do przebicia. i runęły przez lata budowane własne oczywistości, pewności okazały się niepewnościami, a banalności - trudnościami.. i jak tu, człowieku, żyć?</span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">lata mijają, kolejne chwile zdarzają się, mając ogromny wpływ na nas samych. zdarza się nam życie, jednym słowem. i owo życie, moi mili, robi nam psikusa. tematy poukładane, przepracowane, jasne i klarowne - po latach tych właśnie zdarzeń, marzeń i chwil wywracają nam się znienacka i znów okazuje się, że do przepracowania w nas góra zaległości... wygląda na to, że nigdy nie dojdziemy do klarowności i harmonii. wciąż i na nowo, ciągle od początku trzeba ogarniać to samo. syzyfowa robota. </span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">jasne, cudownie jest to obserwować, doszukiwać się i analizować, lecz przecież chciałoby się w końcu przystanąć, odetchnąć i rzec "tak. teraz mam spokój. jest we mnie harmonia, udało mi się okiełznać własne strachy, wariactwa i pragnienia." </span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">a tu się okazuje, że ta harmonia jest tylko złudna i chwilowa. ile lat musi upłynąć, ile zdarzeń się zdarzyć, bym mogła przypuszczać, że to koniec nieustannej pracy? moment, w którym będę mogła stwierdzić, że niebezpieczeństwa własnego Ja zostały zażegnane, a w przyszłości pozostanie mi jedynie drobnostkowe 'aneksy' do własnego rozwoju dopisywać..?</span> <br /><br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">toczy się to życie, pięknie się toczy... </span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">takie piękne stany się dzieją, takie radości, takie uśmiechy, spokoje.. i niepokoje nawet piękne, i smutki też dobre..</span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">to chyba znak, że bliżej się jest szczęśliwości.</span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">błysk w oku nadal się tli, oto dowód. </span> <br /><br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">nie tak wyobrażałam sobie własne życie. nie tu chciałam być i nie tędy iść.</span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">a jednak życie wiedziało, gdzie mnie poprowadzić i którą ścieżkę pokazać..</span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">i tylko jedno mam pragnienie..</span> <br /><span style="color: white; font-family: 'courier new';">żeby cel był osiągalny.</span> <br /><br /><br /><br /><div style="font-family: courier new; text-align: right;"><span style="color: #9999ff; font-weight: bold;">" ...pan sklepowy wycenia trofeów mych gąszcz</span> <br /><span style="color: #9999ff; font-weight: bold;">suszonych wspomnień treść</span> <br /><span style="color: #9999ff; font-weight: bold;">klepie po pleckach mnie</span> <br /><span style="color: #9999ff; font-weight: bold;">'za swój skarb, jeśli chcesz -mówi- gwoździ garść weź </span> <br /><span style="color: #9999ff; font-weight: bold;">a przyjaciół, radzę ci, zdradź' ... "</span> <br /><br /><span style="color: #9999ff; font-weight: bold;">[ jacek kleyff ]</span> <br /><br /></div><span style="font-size: 85%;"> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3517879520181558022?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-63961904798849667792011-08-07T18:46:00.001+02:002011-08-07T18:46:57.118+02:00<iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/d0-Srl1Vjbk" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6396190479884966779?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-22641915179857106912011-07-11T16:37:00.004+02:002011-07-11T16:40:55.580+02:00<div style="text-align: right; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:courier new;font-size:100%;" >Dostałam dziś ładnego maila... Podzielę się z Wami :))</span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-family:courier new;font-size:100%;" ><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">" Gdyby Bóg podarował mi kilka dodatkowych chwil życia, ubrałbym</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">prosty strój i ruszył ku słońcu, odkrywając nie tylko swoje ciało, ale i</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">duszę. Przekonywałbym ludzi, jak bardzo się mylą, myśląc, że nie warto</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">kochać na starość. Nie wiedzą, bowiem, że starzeją się właśnie dlatego, iż</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">unikają miłości! Przyprawiłbym dziecku skrzydła, ale odebrałbym mu je, gdy</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">tylko samodzielnie nauczy się latać. Osobom w podeszłym wieku powiedziałbym,</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">że śmierć nie przychodzi wraz ze starością, lecz z</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">osamotnieniem.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> Tylu rzeczy nauczyłem się od was, ludzi... Nauczyłem się, że wszyscy&gt; chcą znajdować się na wierzchołku góry, zapominając, iż prawdziwe szczęście przynosi wspinanie się na nią. Nauczyłem się, że kiedy nowo narodzone dziecko raz chwyci maleńką rączką palec ojca, już na zawsze będzie chciało się go trzymać. Nauczyłem się, że człowiek ma prawo patrzeć na drugiego z góry tylko wówczas, kiedy chce mu pomóc wstać. Jest tyle rzeczy, których się od was nauczyłem, ale w rzeczywistości na niewiele się one zdadzą, jeśli umierając, całą zdobytą wiedzę zabiorę ze sobą do grobu.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> Mów zawsze to, co czujesz i rób to, co myślisz. Gdybym wiedział, że</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">dziś po raz ostatni patrzę, jak śpisz, objąłbym Cię mocno i modlił się do</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">Pana, by pozwolił mi być twoim aniołem stróżem. Gdybym wiedział, że widzę</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">Cię po raz ostatni, powiedziałbym: "Kocham Cię", zamiast przyjmować głupie</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">założenie, że przecież o tym wiesz. Zawsze jest jakieś jutro i życie daje</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">nam możliwości spełnienia dobrego uczynku, ale jeśli się mylę i dzisiaj jest</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">wszystkim, co mi pozostaje, chciałbym Ci</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">powiedzieć, że bardzo Cię kocham i nigdy Cię nie zapomnę. Nikt nie ma</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">zagwarantowanego jutra, ani młody, ani stary. Możliwe, że dzisiaj po raz</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ostatni patrzysz na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj i zacznij</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">działać już dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz się jutra,</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">będziesz żałował dnia, w którym zabrakło Ci czasu na jeden uśmiech, jeden</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">pocałunek, przekazanie ostatniego życzenia. Bądź zawsze blisko tych, których</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">kochasz, mów im głośno, że są Ci potrzebni, powtarzaj, co do</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">nich czujesz, bądź dla nich dobry, jak najczęściej używaj słów: "Tak mi</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">przykro", "Przepraszam", "Proszę", "Dziękuję", i na wszystkie znane Ci</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">sposoby wyrażaj swoją miłość. Nikt nie będzie Cię pamiętał za to, co kryjesz</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">w głębi serca proś więc Pana o siłę i mądrość, abyś mógł to wyrazić. Okaż</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">przyjaciołom i bliskim, jak bardzo są Ci potrzebni.</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> Prześlij moje słowa, komu zechcesz. Jeśli nie zrobisz tego dzisiaj, jutro niczym nie będzie się różniło od wczoraj. "</span><br /><br /></span><div style="text-align: right; color: rgb(255, 204, 153);font-family:courier new;"><span style="font-size:100%;"> GABRIEL GARCIA MARQUEZ<br /></span></div><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-family:courier new;font-size:100%;" ><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(192, 192, 192);">GABRIEL GARCIA MARQUEZ</span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> - wybitny pisarz kolumbijski, autor m.in. słynnej</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> powieści "Sto lat samotności", laureat Nagrody Nobla z 1982 r., gdy</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> zachorował na raka układu limfatycznego wycofał się z życia publicznego i</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> rozesłał do przyjaciół powyższy pożegnalny list, który wkrótce</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> upowszechniony został w Internecie i w prasie, trafił także do wszystkich</span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> jego czytelników...</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2264191517985710691?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-68787699046948629152011-03-13T11:06:00.000+01:002011-03-13T11:09:34.178+01:00<div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >bo z jednej strony po takim tygodniu odkrywania fantastycznych inicjatyw ludzkich odzyskuję wiarę w ludzi.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >a z drugiej strony nie mogę zapomnieć o wszystkich strasznościach, które człowiek potrafi świadomie zrobić drugiemu.</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >mam taką radość w sobie, gdy patrzę na tych cudownych ludzi, którzy potrafią zrobić coś bezinteresownie. na tych, którym naprawdę zależy na tym,żeby było lepiej, radośniej, bardziej świadomie, żeby człowiek miał wybór i równe szanse. </span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >i mam taki smutek w sobie, gdy patrzę na tych, którzy nieustannie krzywdzą siebie nawzajem, którzy są niereformowalni i nawet nie próbują osiągać kompromisów. </span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >i wobec tego - nie umiem posklejać tego świata we własnej głowie tak, by tworzył spójną całość. ludzie, zdarzenia, charaktery, miejsca, znaczenia, emocje - zawsze dzielą się przynajmniej na dwa. dwa (zwykle więcej) wykluczające się, sprzeczne ze sobą światy. masa paradoksu. brak spójności, jednorodności, zgodności.</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >gubi się człek już na początku istnienia.</span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6878769904694862915?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-33366547264150507232011-03-12T23:22:00.002+01:002011-03-12T23:34:05.955+01:00<div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >cóż za uroczo aktywny dzień. po tylu dniach leniuchowania postanowiłam ruszyć cztery litery i wybrać się na te wszystkie wspaniałości, które dzień ofiarował. począwszy od cudownego słońca, które uśmiechało się ogromnym ciepłem do świata. poranne spotkanie z Karmelową Panią, we łzach i uśmiechach rzekłabym - czyli iście kumpelskie pogaduchy, o tym, czy 'Ania z Zielonego Wzgórza' nadaje się jako wyznacznik wartości - w odniesieniu do współczesności. ;)</span></div><div><span class="Apple-style-span" >południem poczłapałam 'uwolnić łacha', i mimo, że nie znalazłam jakichś największych cudowności - i tak fantastycznie było tam się znaleźć. w całej tej wariackiej atmosferze kilogramów ciuchów, tysięcy twarzy, rękodzielniczych akcesoriów! </span></div><div><span class="Apple-style-span" >popołudniem poczłapałyśmy z A. na warsztaty batiku - okazało się, że jesteśmy pierwsze (i takie też pozostałyśmy przez dobre 1,5 godz ;)) i na spokojnie poznałyśmy naszą nową nauczycielkę batikowania. obejrzałyśmy jej niesamowite prace, przeglądałyśmy cudne książki o indonezyjskim batiku (stamtąd się wywodzi ta sztuka), aż w końcu zaczęłyśmy rysować projekt pierwszej pracy. wtedy też pojawiło się kilka jeszcze osób i zrobiło się naprawdę pracowicie i wesoło. dużo radości i skupienia, chęć poznania i nauki towarzyszyła nam nieustannie. farbowanie, malowanie woskiem, suszenie, prasowanie, farbowanie, wosk, suszenie.. aż w końcu padł prąd - i warsztaty niespodziewanie musiały się zakończyć! niemniej - i tak było cudnie nauczyć się nowych ciekawostek i już już zapowiadają się kolejne warsztaty w tymże gronie.. ah!</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span">a później było jeszcze piękniej. wieczorek nepalski, który upatrzyłam sobie jakiś czas temu był fantastycznym pomysłem! na dzień dobry odnajdujemy tę wariacką świetlico-galerio-nie-wiadomo-co, o której troszku już zdążyłam poczytać. zaprasza nas do środka grubaśny kocur -dachowiec (który od razu ujął moje serducho) i radosna dziewczyna spalająca papierosa pośród tłumu rowerów przed wejściem. w środku - tak swojsko, domowo, mimo klimatu galerii - atmosfera sprawia, że czujesz się jak u siebie. jest zaledwie kilka osób, witamy się z ludźmi, dostajemy do wyboru herbatkę i czerwone wino, czekamy na projekcję filmu. na powitanie i w oczekiwaniu na przygotowywaną właśnie wegetariańską kolację do filmu otrzymujemy cudowny masaż głowy i karku z rąk nepalskiego lekarza - rozpłynęłam się.. doskonale wyczuwał moje napięcia i te megabolące części zarówno kręgosłupa, jak i głowy. doskonały masaż tak rozstrojonych teraz zatok i tak bolącego karku..! </span>dwugodzinny film o niemalże każdym ważniejszym zakątku Nepalu - świetny! dobre ujęcia, szczegółowe opowieści, pięknie pokazana codzienność mieszkańców, ale też turystyczne atrakcje i trochę historycznych ważności. niestety na późniejszych opowieściach dyskusjach filmowych nie mogłyśmy już zostać..<br />piękniejszego wieczoru nie mogłam sobie wymyślić! w międzyczasie pogadałam trochę z tamtejszą dziewczyną - okazuje się, że ci ludzie robią masę tak fantastycznych rzeczy, mają tyle pomysłów i tyle mocy w sobie, że przy mojej aktualnej chęci i energii do działania mam ochotę wkręcić się tam i współtworzyć z nimi całe to wariactwo!! robią masę fajnych rzeczy dla dzieciaków, do tego mnóstwo wystaw, projekcji, warsztatów, wykładów, a przede wszystkim zajmują się... renowacją rowerów i mebli! i fantastycznie!!<br />i zapraszają na niedzielne śniadanie...</span></div><div><span class="Apple-style-span" >no i powiedzcie - jakże więc można nie zakochać się w tym-co-się-tu-nieustannie-dzieje??? :D</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3336654726415050723?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-91221488741949192512011-03-09T21:37:00.003+01:002011-03-09T21:49:50.297+01:00<div><span class="Apple-style-span" ><br />choruję sobie. czyli cudowne kilka dni w łóżku - gdzieś między książkami, gazetami, pisaniami, z wiosennym słońcem za oknem i rozmarzeniami o nieznanej przeszłości i - z nadzieją - o przyszłości. </span></div><div><span class="Apple-style-span" >tego mi było trzeba. po tych wszystkich wariactwach, spotkaniach, zamartwianiach, wiadomościach zwalających z nóg i wykańczających decyzjach - kilka dni na spokój i odpoczynek. taki prawdziwy luz. bez zamartwiania się, rozkmin i analiz. bo przecież i tak w czasie choroby nic nie wymyślę.</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >cudownie zatem. radosność wiosenna, bo przecież takie słońce, bo przecież Kot uroczo wygrzewający się w jego promieniach, bo przecież termos z gorącym imbirem miodowo-cytrynowym. do tego urodzinowo tort czekoladowy i grzane wino. jak to miło tak sobie spokojnie poegzystować. </span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >i zaczytuję się w "Listach..' Osieckiej i Przybory, w artykułach i wywiadach.. rozmarzam się o tamtych cudownych świetlanych czasach artystycznej 'bohemy', o tym pisaniu listów, o tych spotkaniach literackich, teatralnych, o tej Polsce mi nieznanej.. idealizuję tych wszystkich ludzi tak niemożebnie, nie potrafię oprzeć się wrażeniu, że wtedy było lepiej - że kultura wysoka, że ładniejsze wartości, że ci ludzie musieli bardziej wierzyć, że walczyć naprawdę było o co.. tak się rozmarzam i rozmyślam pod wpływem tych wszystkich czytań obecnych..</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span">no i wściekam się niewiarygodnie - na brak nadmiaru czasu i funduszy.. tyle się dzieje, tak wiele spotkań, festiwali, warsztatów, wykładów..! zaczynam naprawdę uwielbiać to miasto - miłe to: mieszkać w mieście, które się lubi ;)<br />każdego dnia tyle ciekawych i ważnych imprez - </span><span class="Apple-style-span">kobiece, rękodzielnicze, ciuchowe, filmowe, kulturalne, ..., ... - nieskończone mnóstwo tego!</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" >mogłabym tylko od jednego do drugiego biegać. a miast tego trza znaleźć czas na pracę i jeszcze parę chwil na odpoczynek. co nie zmienia faktu - że ilość możliwości niezmiernie mnie raduje. i czekam już dnia, w którym unormuję sobie wszystko, co jeszcze nie jest ogarnięte i będę mogła zabrnąć w te dziwaczne zaułki kobiecych i kulturalnych tematyczności.. </span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >niebawem trza topić marzannę!</span></div><div><span class="Apple-style-span" >wiosna energię niesie.<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-9122148874194919251?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-13169478399263202802011-02-16T00:13:00.003+01:002011-02-16T00:16:14.973+01:00<div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" >dziwne rzeczy się dzieją. </span></div><div><span class="Apple-style-span" >coraz mniej o sobie, </span></div><div><span class="Apple-style-span" >a coraz bardziej świadomie.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >dziwne wybory,</span></div><div><span class="Apple-style-span" >bardzo egoistyczne.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >kalkulacje, obserwacje, analizy.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >niespodziewane zdarzenia.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >wbrew wszystkiemu, co mogłam sądzić.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >a przecież tak bardzo prawdopodobne i oczywiste to.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >obserwacje przecież tak bardzo jednoznaczne.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >chyba nigdy nie miałam jeszcze tak ogromnej pewności co do biegu zdarzeń,</span></div><div><span class="Apple-style-span" >wystarczająca znajomość siebie, </span></div><div><span class="Apple-style-span" >żeby wiedzieć, spodziewać się.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >dobrze.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >mam ochotę zakluć się na kilka dni w tej dziwacznej przestrzeni,</span></div><div><span class="Apple-style-span" >która nijak nie odpowiada moim wyobrażeniom,</span></div><div><span class="Apple-style-span" >a jednocześnie tak idealnie trafiła w moment.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >totalne oderwanie od rzeczywistości,</span></div><div><span class="Apple-style-span" >tak bardzo mi potrzebne.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >jakże chcę już móc zniknąć na parę dni,</span></div><div><span class="Apple-style-span" >w lesie, w górach, w domu na wsi.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >zniknąć, choćby w nieznanym kawałku podłogi, choćby tutaj.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >zapomnieć na chwilę o problemach i odetchnąć </span></div><div><span class="Apple-style-span" >przeszłością czy absurdem.</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>ja żyję więc wierzę, że ty też dostajesz Znaki</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>z rozpoznawaniem moich też czasem kłopoty mam</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>lecz wara wszystkim od nie swoich Znaków</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>raz dane mi - chcę rozpoznać sam</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i><br /></i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>i tylko wtedy umiem też to poczuć</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>co w oczach twoich też zostawia ślad</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>ten ślad to dzisiaj dla mnie logo twoich oczu</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><b><i>ta wiara dzisiaj mnie zamienia w nas</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b><i><br /></i></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1316947839926320280?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-71314557939402581392011-02-12T22:23:00.005+01:002011-02-12T22:35:47.303+01:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div><div><span class="Apple-style-span" >Za mną cholernie ciężki tydzień, mnóstwo stresu, lęku i wątpliwości. Pięć dni wariactwa. </span></div><div><span class="Apple-style-span" >Trudny to i ciężki czas. Tydzień zachwiania systemu wartości i priorytetów. Powiedziałam sobie basta i próbuję powrócić na normalne tory myślenia.</span></div><div><span class="Apple-style-span" >A zatem dzień dla siebie, dzień odreagowania, dzień odpoczynku. Cudownie. Dużo jeszcze trudności i problemów przede mną, ale na dziś chciałam tylko nie myśleć. Darowałam sobie jeden swobodny dzień. Kupiłam owoce i warzywa, zrobiłam dobry obiad, ugotowałam czaj. Odpoczywam. Genialny Tom Waits mi gra, a ja leżę z książką i rozpływam się w niemyśleniu. Odpuściłam spotkania, wyjścia, imprezy, odpuściłam stresujące myśli i problemy. Mam ładny dzień i chciałabym móc w tym zostać. Niestety sporo jeszcze do ogarnięcia, ale może jakoś się uda. </span></div><div><span class="Apple-style-span" >Po raz kolejny próbuję udowodnić sama sobie, że potrafię i dam radę. I próbuję nie uciekać, co jest moim standardowym schematem. Całe moje życie to ucieczki, ciężko mi teraz nie wpaść w ten schemat. Ciężko pozostać tu i pójść tą rozsądną drogą. Bez ucieczek lub wariactw. Chyba czas dorosnąć i stawić czoła życiu. Gdybym tylko miała pewność, że istotnie to, po co tu jestem spełni się. Gdybym tylko miała gwarancję, że uda mi się osiągnąć cel i za te kilka poczuję spełnienie i radość z podjętych decyzji. Chciałabym jedynie teraz móc zostawić to wszystko na kilka dni i zaszyć się w Bieszczadach, nie analizując tego, co tutaj i nie nakazując sobie niezbędnego działania. Zaszyć się na parę dni i wrócić tu ze świeżą mocą i wypoczętą energią. </span></div><div><span class="Apple-style-span" >Dobrze, że choć od czasu do czasu udaje się zagarnąć tu jakiś dzień dla siebie i zatopić w książce, muzyce, w gotowaniu, w byciu ze sobą..</span></div><div><span class="Apple-style-span" >I po raz kolejny okazuje się, że czasem bez natychmiastowej reakcji i obecności najbliższej osoby nie ogarniam, że mogłabym popełnić największe głupstwo w swoim życiu, bo nagle ot tak wykreowałam sobie nowe spojrzenie na rzeczywistość. I za to wielkie 'dziękuję' dla Ciebie, N. Bo chyba udało Ci się doprowadzić mnie na powrót do zdroworozsądkowości. To dobrze, jak to dobrze. </span></div></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><img src="http://3.bp.blogspot.com/-YtDzo2YgU7I/TVb89g2oYLI/AAAAAAAAJDo/NWjPBCz2OX0/s400/8158_6c87_480.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572919722638860466" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 223px; " /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); -webkit-text-decorations-in-effect: underline; "><br /></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7131455793940258139?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-80379050167210109882010-12-06T19:10:00.002+01:002010-12-06T19:24:42.233+01:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; "><span class="Apple-style-span" ><br />[[ przekraczając granice zdrowego rozsądku. ]]<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8037905016721010988?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-51608702410153912952010-11-28T16:20:00.002+01:002010-11-28T16:26:02.742+01:00<div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br />8 rano. niedziela. cudownie biała, śnieżna niedziela. piję cudną mate i ogarniam rzeczywistość.<br />w głowie natłok świeżych zimowych myśli. masa refleksji, masa spostrzeżeń.<br />nowi ludzie, nowe relacje, nowy świat.<br />nigdy już nie będę pasować tam czy tu. skażona latami różnych światów. zawsze będzie coś, co będzie nas dzielić. ale i tak chyba dzielnie sobie z tym radzę. zawsze będę gdzieś pomiędzy, zawsze na rozdrożu. nie przyzwyczajać się tylko - to najważniejsze. nie przyzwyczajać się do myśli.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">absurdalne to wszystko. cała ta 'normalność' jest tak do bólu absurdalna. tak oślepiająca, tak </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">absorbująca. mój wybór i jest mi z nim cholernie dobrze, bo przecież to tak bardzo świadoma decyzja... ale - nie mogę pojąć, jak ludzie mogą tak funkcjonować. oni są prawdziwi, oni tak po prostu żyją, oni tak czują i tak wybierają. są cali w tym i tak bardzo do końca. ja zawsze będę tu i tam. dlatego muszę wybierać. wciąż wybierać.<br />nie umiem zrozumieć podziałów, nie umiem pojąć tych szpil złości i zazdrości, które bez powodu ludzie wbijają sobie wzajemnie. stoję z boku i obserwuję - i nie mogę się nadziwić, jak ten świat działa. hipokryzja jednak jest wszędzie, nie da się od niej uciec.<br />choć wiele, oj bardzo wiele, pozytywnych stron tego świata. w końcu jest. upragniony spokój.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">jak to dobrze.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">i żyję sobie tu całą tą łągodnością codzienności, którą tak sobie wymarzyłam. mimo zmęczenia, mimo własnych ambicji i niezrealizowanych jeszcze planów. wierząc, że to, co ma się spełnić - jeszcze do mnie przyjdzie. pokora i cierpliwość, po prostu.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">swoją drogą, niewiarygodne, jak wciąż wyłażą ze mnie schematy, które przecież tak dawno odrzuciłam. i jak silnie tkwią we mnie nauki wyniesione z domu. jak wiele jest we mnie ambicji i potrzeby osiągania celu. myślę, że ludziom tak wychowanym ciężko dopasować się do tego świata. nawet mimo swojej pracy, przepracowanych już lęków, innego światopoglądu, sposobu życia... - wyniesione z domu wartości nadal nade mną wiszą. są to dobre wartości, to wiem. ale tak bardzo niepasujące do tej cywilizacji... </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">[[ to -moim zdaniem- najbardziej sprzyjające warunki psychologiczne, ażeby stać się "Lokatorem Marzeń", o czym niedawno cudna Szczepkowska pisała w Wysokich Obcasach. piękny felieton. i jakże prawdziwy. ]]</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">mimo to, i tak duży we mnie postęp - dzielnie uczę się sposobu poruszania się w tym zwykłym świecie, co czasem przychodzi mi jednak z trudem. tak wielka przepaść dzieli te światy. chwilami czuję się, jak w liceum - niby rozmawiam i jest dobrze, ale jednak nie do końca rozumiem. niby wiem, w czym rzecz, ale jednak nie do końca to czuję. trudne są początki. trudno jest być tym, kim się jest i nie wpaść w to cywilizacyjne wariactwo, korzystając jednak z niego systematycznie. uczę się stawiać kroki, przełamuję swoje bariery, kompleksy. czuję się dużo dużo lepiej ze sobą, choć widzę, jak świadomość tego 'niedopasowania' już zawsze i wszędzie będzie na swój sposób doskwierać... choć i tak jest to najbardziej optymalna i najkorzystniejsza droga, jaką mogłam wybrać na tym etapie swojej świadomości i swoich możliwości. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">i niech tak zostanie. rok zmian powoli się kończy, a teraz niech nadejdzie już nowy łagodniejszy rok, dużo ciekawości we mnie - co też on przyniesie...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a poza tym wszystkim to mam kota, a to jest jedna z najprzyjemniejszych rzeczy, jaka mnie ostatnimi czasy znienacka spotkała, o! ;))<br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5160870241015391295?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-62192744154477397122010-11-11T18:16:00.000+01:002010-11-11T18:17:12.353+01:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><b><br /></b></span></div><b>‎" Jest tylko jeden rodziaj pięknych kobiet -<br />- to kobiety pogodzone ze sobą. (...)<br />Widać po nich, że dają sobie prawo do tego,<br />by istnieć i cieszyć się życiem. "<br /><br /></b></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><b>W. Eichelberger</b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6219274415447739712?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-5194423945998669872010-11-08T23:15:00.003+01:002010-11-08T23:27:31.473+01:00<span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; font-size: 13px; "><div style="line-height: 1.5; "><div id=":2q" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" ><br />jaram się tym swoim życiem o niczym, jakbym co najmniej zdobyła właśnie świat i stanęła u szczytu spełnienia.</span></span></span></div><div id=":2s" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >głupio aż.</span></span></span></div><div id=":2t" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >nakręcam się banalną pracą, prostym smsem, deszczem i piosenką.</span></span></span></div><div id=":2u" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >nakręcam się najdrobniejszą rozmową, spojrzeniem, spotkaniem.</span></span></span></div><div id=":2v" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >czuję się jakbym miała 3 lata i nauczyła się właśnie chodzić.</span></span></span></div><div id=":2w" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >wszystko odkrywam, całą tę banalność i prostotę świata, a jednocześnie jego skomplikowanie.</span></span></span></div><div id=":4n" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >i tak słodko mi z tym.</span></span></span></div><div id=":22" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >moja głowa pewnie znów tworzy sobie narracje i bajeczki na temat cudowności mojego świata, który jest tak do bólu banalny i o niczym.</span></span></span></div><div id=":23" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >a przecież jest mi tak cholernie dobrze.</span></span></span></div><div id=":24" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >nawet jeśli to tylko nakręcanie się.</span></span></span></div><div id=":25" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >przeraża mnie trochę to, jak niewiele mi potrzeba do radości.</span></span></span></div><div id=":26" dir="ltr" style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >to zabójcze wręcz.</span></span></span></div></div><div style="line-height: 1.5; "><div style="line-height: 1.5; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >siedziałam dziś w robocie 8 godzin i było mi tak ładnie... gadałam sobie z p., śmiałam się w nieskończoność, i patrzyłam w to zabójczo niewinne spojrzenie. i to wszystko wystarczyło, żeby było mi dobrze. aż mi głupio, bo wszyscy patrzą tam na mnie jak na wariatkę. ciągle siedzę i śmieję się, ale najgorzej, jak się po prostu uśmiecham... (przecież na tym świecie zapewne nie można się ot tak uśmiechać!). w ramach własnej radosności i pewności siebie odbija mi już na maksa, doprawdy.<br />ale to fakt - pewność siebie i odwaga w kontaktach międzyludzkich faktycznie urosły we mnie mocno. dobrze wyglądam, świetnie czuję się ze sobą, mam rozświetlone uśmiechnięte oczy. cudownie się nie bać. choć nigdy nie miałam większych problemów z poczuciem własnej wartości i pewnością siebie, to widzę, jaka przepaść dzieli mnie od mojej pewności sprzed choćby pół roku...<br />ot, kolejne obserwacje z kolejnego Nowego Etapu... ;)</span></span></span></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-519442394599866987?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-88234780498641796722010-11-07T21:51:00.002+01:002010-11-07T22:15:07.481+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/juvwlEO-x2o?fs=1&amp;hl=pl_PL"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/juvwlEO-x2o?fs=1&amp;hl=pl_PL" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /><br /></span></span><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >zakochałam się w tym utworze dzisiejszym porankiem... :))</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >spokojny niedzielny dzionek o niczym.<br />film, książka, smaczny obiadek,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >herbatka, spacerek deszczowy...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br />wybrałam się też na otwarcie pierwszej rękodzielniczej galerii,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >trafiłam akurat na warsztaty bębniarskie, było więc wesoło i hałaśliwie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >ale pięknie, naprawdę pięknie to urządzili, nie spodziewałam się aż takich cudowności i takiego uroczego klimatu.. choć ceny oczywiście kosmiczne i często bardzo nieadekwatne, no ale za światek artystyczny trzeba słono zapłacić ;) z pewnością jednak będę ich odwiedzać, choćby dla samej radości patrzenia na te piękności różniaste!</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br />a ja?<br />zatapiam się w pracy i próbuję ogarnąć czasoprzestrzeń, co mi nawet całkiem nieźle wychodzi. zaczynają się jesienne dobre refleksje i podsumowania, które zawsze nie na nowy rok, a właśnie jesienią czynię.<br />znów morze zmian, zmian dobrych i większych niż kiedykolwiek. myślę, że te zmiany, które zaczęły się we mnie parę lat temu powoli dochodzą do skutku i zaczynają być naprawdę widoczne. przepracowanie całej masy wariactw własnych plus zdrowe i własne (o tak, w końcu naprawdę własne!!) podejście do życia. własny tryb życia, niezmącony niczym. dużo refleksji, dużo obserwacji, dużo spostrzeżeń. a każde z nich mówi mi, że idę właściwą drogą. od lat nie czułam się tak wolna jak teraz, mimo że bardziej niż kiedykolwiek w ostatnich latach zamknięta jestem w ramach tzw. społeczeństwa. i co? i cholernie dobrze mi z tym.<br />jak to dobrze zacząć zdrowo żyć. rytm doby, odżywianie, relacje, sposób funkcjonowania.. to wszystko jest bardziej moje niż kiedykolwiek i, co więcej, zdrowsze niż mogłabym się spodziewać. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br />dużo włożyłam energii w nową siebie, nadal wkładam. i nie żałuję. i myślę, że nie będę. niewiarygodne, jak wiele człowiek ma sił. jak wiele jest w stanie udźwignąć, z jakiego dna jest w stanie się podnieść. podnieść i iść dalej z podniesioną głową i uśmiechem na ustach.<br /><br />myślę, że kobiety są niewiarygodne pod tym względem. one muszą pokazać światu swoją niezależność, samodzielność i dumę. muszą, bo inaczej zostaną stłamszone. i dzielnie to czynią, krocząc przez świat z wyrazem twarzy "spierdalajcie! jestem boska!"...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br />i dobrze! może w końcu ten świat pojmie, że kobieta też człowiek i też na wiele ją stać..<br /><br /></span></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8823478049864179672?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-61726553463631298242010-11-04T22:25:00.002+01:002010-11-04T22:29:46.411+01:00cudowny jesienny deszcz.<div>wracam przez miasto nocne do domu, </div><div>uśmiecham się do własnych dylematów, </div><div>zastanawiam się, czy poszwędać się nocą w strugach deszczu,</div><div>z uśmiechem i radością swoją,</div><div>z 'jigsaw falling',</div><div>z kałużami na drodze..</div><div>czy też może wrócić tu, gdzie wino lub kakao,</div><div>gdzie cisza słodka</div><div>i pisać mogę.</div><div>i czytać.</div><div>i porozmawiać z kotem.</div><div>ładnie no.</div><div>po prostu.<br />taki dobry konstruktywny dzień.</div><div>jakby o niczym, a przecież tak wiele w nim..</div><div>słodkości nocnych! :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6172655346363129824?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-1981879906646635292010-11-01T19:29:00.002+01:002010-11-01T19:31:21.387+01:00" Jej natura samotnika oznacza, że potrzebuje rodziny, która obroni ją przed samotnością;<div>moja towarzyska natura oznacza, że nigdy nie będę musiała martwić się samotnością, nawet kiedy nie jestem z nikim związana. "</div><div><br /> [ E. Gilbert ]</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-198187990664663529?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-53074602293727503272010-11-01T17:40:00.006+01:002010-11-01T18:05:23.033+01:00<span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span"><br />basta, jak cudnie. </span></span></span><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">słońca tyle, że aż usta samoistnie składają się w łuk uśmiechu.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">pięknie jest. wsiadam w autobus i nie mogę przestać przyglądać się parze.<br />parze dzieciaków jeszcze właściwie. mają może po 15-16 lat.<br />tacy piękni w tym swoim alternatywnym świecie loków przysłaniających oczom świat.<br />niewinni, pełni wariactwa i tak mocno odrealniający.<br />tak wyobrażam sobie Magę. i jej Bycie.<br />a później cudowny spacer. tak czuję się zwykle w pierwszy dzień Wiosny.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">pełna uśmiechu i spokoju. z odrobiną zieleni i pozytywem świata.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">idę przez Łazienki i nie mogę przestać się uśmiechać.<br />marzyłam o tym spacerze.<br />o tej słonecznej chwili dla siebie.<br />ostatni raz byłam tu chyba 5-6 lat temu.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">była cholernie mroźna zima, śnieg po kolana, a ja wybrałam się do Centrum Sztuki Współczesnej, a później skorzystałam z obecności parku i zrobiłam sobie cudny długi spacer opuszczonymi Łazienkami. nie spotkałam wtedy żywej duszy tułając się parę godzin przez tę białą otchłań Parku. pamiętam, że słuchałam wtedy Pidżamy Porno i Morcheeby i śpiewałam sobie głośno. a później wybrałam się na 'Lato Miłości'. od tamtej pory mam ogromny sentyment do Łazienek, a dopiero dziś miałam chwilę, by się tu znaleźć..</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">ludzi mnóstwo, ale i tak jest pięknie. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">koloryt liści, ich szelest pod stopami, spokojny pozytyw Grechuty w słuchawkach, morze słońca rozlewającego się na zieleń trawy... </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">i te wszystkie dźwięki, te ptaki, śmiech dzieci, niezliczony szum ludzkich słów. a jednak spokój. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">kaczki, wiewiórki podchodzące tuż pod stopy, kolorzaste ptaki przylatujące na ludzkie dłonie, mijam dwa urocze pawie.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">i stokrotki.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">wiecie, że spomiędzy pożółkłych liści przebijały lśniąc swoją bielą morza stokrotek...? pierwszy dzień listopada, a one zaatakowały mnie swoim urokiem. nie miałam pojęcia, że o tej porze roku stokrotki mają jeszcze rację bytu.. ;)</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">uwielbiam parki. odkąd pamiętam mogłam w nich przesiadywać całe dnie, uczyć się, pisać, patrzeć w niebo, marzyć, czytać.. i łazić w nieskończoność obserwując kolejne zmiany rzeczywistości względnej. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">tak tu pięknie. kocham Jesień.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">choć teraz chciałabym, jak za dawnych lat, znaleźć się w wieczornym S. i pójść na tamtejszy ukochany cmentarz, poczuć jego zapach i ujrzeć tę jego magiczną łunę... </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5307460229372750327?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-90052655285089482922010-10-27T23:32:00.005+02:002010-10-28T00:01:29.438+02:00<p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >kupiłam dziś wino. półwytrawne dobre wino, z okazji potrzeby pisania, z okazji własnej szczęśliwej jesienności. z okazji dobrego dnia i ważnych przemyśleń. z okazji poczucia szczęścia i drogi do spełnienia. kupiłam dziś wino i postanowiłam zrobić własny prywatny szczęśliwy wieczór – z pisaniem, radiohead i winem. oj, jak jak bardzo stęskniłam się za takimi potrzebami. ostatnio nie miałam czasu na skupianie się na filozofiach i wolnomyślenie. tak dobrze teraz.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >otwieram wino, a uśmiech błogości rozpościera się znienacka na mych ustach. hipnoza. stan nienagannej hipnozy rozbudzonej muzyką. nude. thom york i myśli. tyle myśli buszuje w mej głowie i wszystkie szczęśliwe.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >widzieliście dziś księżyc?<br />jechałam wieczornym miastem, wlepiając ślepia w mury i rzeki, a nagle wynurzył się zza pałacu On – piękny, popełniowy, żółtopomarańczowy On. wielki jeszcze, tak nisko, tak blisko. zakochuję się w Nim za każdym razem, każdego dnia. jakaś wariacja księżycowa we mnie. od lat, i chyba na zawsze.<br />pamiętam tamte dni, gdy tak źle było przedpełniowo… szłam wtedy tą moją łódką spacerować, między blokami szarymi, parkami, osiedlami.. uwielbiałam te nocne samotności wietrzne.. i zawsze gdzieś wtedy znienacka pojawiał się ten przedpełniowy On, rozświetlał mi drogę i już było dobrze. spływał na mnie strumień spokoju, jakby otoczył mnie swoim ramieniem w opiece. od lat najwierniejszy przyjaciel. zawsze wprawia w błogostan, choć i przez niego niejedna huśtawka.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >a najdziwniejsze w tym wszystkim – znów szczęście przynoszę sobie ja. ja – moje własne szczęście, które muszę sobie przetłumaczyć na słowa. opowiadam sobie życie, a później uśmiecham się do niego słodko. pięknie tak. mogę sobie więc tuptać i mknąć, porankami i wieczorami. i uśmiechać się bezustannie – na wspomnienie każdej własnej myśli. znów żyję w głowie, znów żyję w sobie. chyba jestem skazana na tę swoją słodką samotnię. </span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 24px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >wiecie jak to jest? zwalczanie całej siebie na korzyść tej drugiej własnej połowy. zawsze któraś z nas będzie pokrzywdzona. zawsze któraś z nas musi odejść. tyle nas jest. ale te dwie codzienne – od lat w boju. muszę wygrać. teraz muszę wygrać. nie zatracić tej siebie od pisania, od myśli, narracji i wariacji. nie zatracić tej siebie od rozmów i filozofii. nie zatracić tej siebie od książek, samotności i muzyki. a jednocześnie połączyć się z tą nieznaną wielu z was mną – pomalowanymi na czerwono paznokciami, stukotem obcasów i czarnymi koszulami. z tą mną, która zagląda mężczyznom głęboko w oczy, uśmiechając się potajemnie, choć tak daleko jej do pragnienia. z tą mną, która tańczyć będzie do świtu nienagannie flirtując z kobietą czy mężczyzną na parkiecie wyobraźni.</span></span></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></span></p><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 24px;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></span></span></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >[ "...Dwie różne istoty - obie to ja </span></span></span></span></div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >Z jednej z nas jest dumny Bóg </span></span></span></span></div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >Druga wciąż zasmuca Go..." ]</span></span></span></span></div></span><p></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "></p><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >chciałabym umieć pisać. umieć pisać, kreować, układać myśli w nieznane. taki stan opowieści, który czasem spłynie znienacka – nie potrafię przekształcić go w nowe. ubieram siebie jedynie w banalne historie. tak bardzo marzę pisać. najlepsze myśli powstają w porannych lub nocnych drogach autobusowych. powinnam wsiadać wieczorami do autobusu, zaszywać się na którymś siedzeniu z laptopem i pisać. te strugi świadomości zapisywać tak bardzo. nie umiem ich nie wyrzucać. taką mam potrzebę pielęgnowania ich w sobie i jednoczesnego pokazania ich, ubrania w słowa i przedstawienia światu.</span></span></span></div><p></p><p style="text-align: left; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >musiałam wydobyć się z tej własnej otchłani jeszcze na chwilę. wyszłam z domu w noc. gwiazdy na niebie, kochane gwiazdy. nie było chyba jeszcze TAKIEGO wieczoru bez was. i Xiężyc pokazał mi drogę. w głowie słodki subtelny szum, a język smakuje słodkość czekolady. czyż życie nie jest cudowne?</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >radiohead. jak zawsze jesienne cudowne radiohead. i ja. dwa lata temu przemierzałam nocną waw z radiohead w uszach. płakałam wtedy dużo. wciąż ta sama płyta. znów jesień. a ja chodzę po nocnym mieście i uśmiecham się słodko, a liście szeleszczą mi pod stopami.<br />OPTIMISTIC.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >szczęśliwość jesienna. moja własna mała szczęśliwość.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >nakręcam się tak cudnie na wszystko. na uśmiech, na radość, na spotkanie, na samotność, na ciebie, na siebie, na was. nakręcam się. tak delikatnie i niedramatycznie. tak w granicach rozsądku. tak, by było dobrze. mnie i mnie.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >rozdwojone znaki. dwoistość. rozdwojenie osobowości. ryby.<br />niewiarygodne, jak bardzo się to sprawdza.</span></span></span></p><p style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 24px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: baseline; line-height: 24px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" >tak cholernie mi dobrze dziś. wino płynie we krwi, thom śpiewa mi szaleństwem głosu wwiercając się w każdą cząstkę mnie. i piszę sobie. i piszę też do j.<br />cudnie mi tu samej ze sobą, a mimo to zapragnęłam opowiedzieć o tym.<br />tak ekshibicjonistycznie dziś.<br /></span></span></span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-9005265528508948292?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-67567574535024280392010-10-26T22:40:00.003+02:002010-10-26T22:47:38.929+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >praca, dużo pracy.</span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >i jest dokładnie tak, jak sobie wymarzyłam.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >poranki dla siebie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >praca.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >wieczorne spacery nocnym miastem.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >noce przetańczone.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >albo cudownie samotne - z książką i herbatą.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >tak słodko dobrze.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >wstępuję do sklepu po bułki, pan się do mnie uśmiecha,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >palę papierosa.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >zrzucam torbę przy wejściu, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >klucze odkładam na półkę.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >gotuję kaszę, robię surówkę,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >przyrządzam rumianek.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >obejrzę film, chwilę porozmawiam,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >przeczytam kilka stronic książki.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >odpocznę po intensywnym weekendzie,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >po zapracowanym, choć przyjemnym dniu.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >odpocznę, bo jutro znów kolejny dobry dzień.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >i znów chcę mieć siłę śmiać się.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >i uśmiechać bezlitośnie w przestrzeń,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >gdzieś w stronę nieba i ludzi.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >tych dziwnych ludzi, których tak polubiłam.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >fajnie mi się żyje, po prostu.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >dobranoc.</span></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6756757453502428039?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-35127665451521990672010-10-26T08:32:00.003+02:002010-10-26T08:52:03.093+02:00<span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">puste światło poranka.</span></span><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">kubek gorącej kawy.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">i twoje zaspane oczy utkwione w przestrzeni.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">nie bój się, to naprawdę tak wygląda życie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">tak, ja uwierzyłam.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">mogę malować paznokcie na czerwono,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">mogę śmiać się głośno nocą snując się głodnym miastem,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">mogę sączyć tę kawę ze spokojem,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">takie to proste.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">takie banalne.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">przecież mogę. po prostu mogę być szczęśliwa.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">szczęście to ja, to świat we mnie, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a nie żadne wariacje na temat życia,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">nie żadne teorie, gdybania i relacje.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a ty?</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">patrzę na ciebie, snujesz się pięknie,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">pewność siebie i to spojrzenie głęboko w oczy,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">spojrzenie wysokie, dumne, lecz jednocześnie...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">tak, widzę już, próbujesz rozegrać rzeczywistość na swoją korzyść,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">mimo pełni lęku o.. tak, chyba o siebie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">wiesz, kiedyś razem napijemy się wina</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a nasze myśli szczęśliwie porozumieją się.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">i nie będzie już przestrzeni na wątpliwości.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">widzisz, prawda?</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a tymczasem maleńka bitwa własnych światów musi się rozegrać na tej scenie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">moje i twoje ja będą tańczyć wspólnie przy kolejnej pełni,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">bezradne, (choć niewinne), wobec tej zagadkowej obłudy,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">zwariowane na punkcie normalności.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a teraz zostawię cię tu do wieczora.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">wrócę. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">będziesz jeszcze?</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">wiesz, teraz jest ten moment,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'courier new'; font-size: small; "> w którym trzeba.</span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">uśmiechać się szeroko i głowę nosić w górze,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">i kazać butom stukać bezlitośnie o powierzchnię ziemi.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">dobrego dnia.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3512766545152199067?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-77368739725488343962010-10-21T09:24:00.004+02:002010-10-21T09:31:54.907+02:00<span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">mam kota, wiecie?</span></span></span><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">tzn M. ma. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">ale zaprosiłam go dziś do siebie.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">zbiegła za mną z piętra, po czym niepewnym krokiem, choć chętnie zjawiła się u mnie. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">mała cudna Nesqui. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">wygląda jak młody kotek,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">a tymczasem okazuje się, że Nesqui nie rośnie, ma kilka lat i ciążę za sobą.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">do tego wygląda na słodkie niewiniątko, a drapieżca z niej totalny.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">no i zaprosiłam dziś tego kota do siebie.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">i zaklułam się z książką pod kołdrę,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">a ona razem ze mną.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">domagając się porannych pieszczot.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">a ja się niemiłosiernie wzruszam od rana<br />przez tę małą czarną kotkę z białym krawatem i białymi łapkami.<br />no bo jeszcze taka śliczna do tego.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">bo przecież... tak bardzo chciałam mieć kota.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span">wszystko się spełnia. krok po kroku. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7736873972548834396?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-12004573091082253582010-10-19T08:16:00.002+02:002010-10-19T08:21:57.394+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >to jest jakieś wariactwo.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >budzę się wczesnym jesiennym porankiem,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >przez głowę przelatują obrazki,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >a ja przez sen uśmiecham się.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >uśmiecham mocno i szczęśliwie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >od lat nie czułam takiej pewności i takiego spokoju.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >piękne uczucie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >nawet gdy siedzę w pracy, to przez sześć godzin śmieję się nieustannie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >zasypiam i budzę się także z rozpromienioną twarzą.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >to jakieś wariactwo.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >ale chyba w końcu pozwoliłam sobie na siebie,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >na tę siebie, którą od lat czułam, a nie chciałam jej widzieć.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >tę siebie, którą zawsze ktoś zbyt bliski mi zabierał,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >tę siebie, która cwałowała w ten sposób przez życie całe lata temu i </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >był to najszczęśliwszy okres...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >jestem tu miesiąc. z nową twarzą. z białą kartką. nowymi </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >ludźmi. nowymi miejscami. prawie nikt nie znał mnie wcześniej. nikt </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >nie ocenia, nikt nie wie. taka nieznośna lekkość. bo wszystko udało </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >się tak szybko pięknie poukładać. wiecie, że nie mam tu chwili dla </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >siebie?, że nie mam kiedy odpocząć w weekend? tyle nowych twarzy, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >nowych znajomości, miejsc i zdarzeń, imprez, spotkań i dobrej </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >zabawy. od lat chyba nie żyłam tak mega aktywnie - będąc w </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >mieście... ale to dobrze, to cholernie dobrze. oczka mi błyszczą z </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >radości, a uśmiech nie schodzi z ust. i ten ogromny spokój.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >tym razem chciałabym tu pozostać na długo, zrealizować swoje ambitne </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >plany i krok po kroku osiągać to, czego chcę. oby tylko znów żadne </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >chore zdarzenia nie zabrały mi siebie i tej szczęśliwości. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" >równie uśmiechniętych poranków Wam życzę..! :)</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1200457309108225358?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-90586368968731518422010-10-03T18:19:00.005+02:002010-10-03T18:23:56.037+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: small; "><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><br />basta, jak cudnie...!</span></span><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">piję gorące słodkie kakao</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">w swoim nowym pokoju</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">o czerwono-szaro-białym wystroju</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">'nantes' sączy się z głośników</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">i nie pozostaje nic innego, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">jak tylko uśmiechnąć się do życia...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">żyję. o tak, żyję...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">po miesiącach stagnacji ruszyłam dzielnie do przodu</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">pełna energii, sił, wiary i pewności siebie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">tak niewiele trzeba było, żeby siebie odbudować, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">żeby znów się śmiać, znów być z ludźmi, znów mieć swój kawałek podłogi, znów być sobą.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">cudne odrodzenie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">dzieje się to, czego tak bardzo potrzebowałam,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">i tak mi z tym szczęśliwie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">siedzę we własnym cudnym pokoju, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">mieszkam z normalnymi, lecz pozytywnie zakręconymi ludźmi,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">jutro pójdę do pracy,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">a międzyczas przepełniony spotkaniami, rozmowami i spokojem, imprezami, tańcem i szaleństwem...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">jak dobrze, jak to dobrze..</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">mogę teraz spokojnie usiąść, uśmiechnąć się do siebie i powiedzieć sobie</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">" o tak, dumna jestem z siebie. dzielnie ogarnęłam i szybko osiągnęłam to, czego potrzebowałam. "</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">dobrze mi ze sobą, ze swoim życiem.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">w końcu. znów. i oby tak pozostało.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">oby znów mi się nie znudziło, obym znów nie wpadła w wir nieswoistości,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">obym nadal umiała trzymać się siebie.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">pełna poweru, energii, wiary w siebie i świat, w życie i ludzi</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">mogę chodzić jesiennymi ulicami</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">potrącając czubkami butów uschnięte kolorzaste liście,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">i uśmiechać się.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">mogę przez autobusową szybę pisać scenariusze samej siebie, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">i uśmiechać się.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">mogę chodzić nocnym miastem i cieszyć się z kolejnego dobrego dnia.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">ah, jak to wszystko się spełnia, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">gdy tylko człowiek naprawdę chce...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span">wciąż do przodu, coraz dalej... :)</span></span></div><div><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-9058636896873151842?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-74200368065530857282010-09-21T23:05:00.002+02:002010-09-21T23:06:51.394+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; "><span class="Apple-style-span">xiężyc zagląda mi w okienko.<br />tak bliziutko, tak tuż tuż... za wstążkę, gdyby tak..<br />i halo delikatne.<br />... ładnie dziś na niebie :)<br /> branotz.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7420036806553085728?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-90366896207421197542010-09-19T12:24:00.002+02:002010-09-19T12:25:13.243+02:00<embed src="http://www.youtube.com/v/Hka4jeKQi8Y?fs=" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash" hl="pl_PL" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-9036689620742119754?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-7361859532771979592010-09-11T09:53:00.008+02:002010-09-11T10:43:20.600+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:courier new;font-size:85%;" ><br />'...kocham ten stan<br />rozkoszne sam na sam...'<br /><br />cudownie, jakże cudownie móc spędzić kilka błogich dni<br />w czterech kolorowych ścianach<br />sama ze sobą.<br /><br />wchodzisz do domu, zrzucasz torbę, klucze odkładasz na szafkę.<br />i jesteś tylko ze sobą,<br />nie ma nikogo.<br />tutaj jest twój azyl i twoja bezpieczna codzienność.<br />nie ma zbędnych słów, rozmów, uśmiechów.<br />' nie ma kumpli, nie ma nieprzyjaciół'.<br /><br />już niedługo, już wkrótce.<br />swój cudowny bezludny słoneczny kawałek podłogi.<br />z pewnością niedługo.<br /><br />za bardzo wierzę w te swoje marzenia, pragnienia.<br />żeby mogły się nie spełnić.<br />to jedynie kwestia czasu.<br />i sposobu realizacji.<br />choć jeszcze nie teraz, jeszcze nie dziś i nie jutro.<br />ale wiem i czuję.<br />[ i ty też wiesz i zawsze podpowiadałaś,<br />że za bardzo tego chcę,<br />żeby mogło być inaczej. ]<br /><br />i dużo smutności w tym roku.<br />w relacjach.<br />smutności i trudności.<br />tyleż się kończy, a tak niewiele zaczyna.<br />banda wariatów z podskórnym pragnieniem romantyzmu<br />nie umiejąca współgrać z parszywą rzeczywistością.<br />bo jakże tu - konfrontować sny własne i wierzenia,<br />ideały wyciągać z wyobrażeń i konfrontować z szaroburością kłamliwą.<br />ból zbyt i za bardzo.<br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:courier new;font-size:85%;" >rozpada się więc.<br /></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:courier new;font-size:85%;" >przełomowości prywatne tegoroczne.<br />dobrze, to dobrze.<br />tak powinno być.<br />wiecie, wiemy...<br /><br />i LP III, jakże dawno nie miałam okazji. taki nieodłączny element cudnych piątkowych wieczorów, za każdym razem, gdy włączam Listę widzę siebie siedzącą na wielkim parapecie, z kubkiem gorącej pełnej goryczy kawy, patrzącej na ukochaną wierzbę za oknem i zerkającą w gwiazdozbiory na niebie. ciemność dookoła, i ta muzyka, i ten głos Niedźwieckiego... taki obrazek siebie w głowie mam, sprzed ładnych kilku lat. dobra kochana Lista, od dzieciństwa, zawsze obecna. i tylko muzyka już nie ta, i tylko głos się zmienił... lecz nie mogłabym ot tak porzucić tych piątkowości samotnych radiowych..<br /><br /><br />i koty.<br />po raz kolejny odkrywam koty.<br />cudne koty, które wyczuwam przez sen, koty zwinięte w kłębek, koty domagające się pieszczoty, koty budzące mnie, gdy pora wstać, gdy słońce promienie swe odkrywa.<br />takie rozkoszne kłębuszki miłości, które otwierają pyszczkiem twoje zaspane oczy o poranku, a wszystkie sny i mary nocne rozpływają się w niewinności kociego spojrzenia i ciepełku jego futra...<br /><br />taki drobny uśmiech słonecznego poranka... :)<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-736185953277197959?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-74668284783074029592010-09-10T19:54:00.000+02:002010-09-10T19:55:09.551+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://asset.soup.io/asset/1062/7550_3cab.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 390px; height: 463px;" src="http://asset.soup.io/asset/1062/7550_3cab.jpeg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7466828478307402959?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-68127021426663494062010-09-05T15:33:00.006+02:002010-09-05T17:56:41.442+02:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><span class="body"><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">" Zawsze kiedy myślę o Tobie </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">mam rumieńce na twarzy, </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">uśmiech od ucha do ucha </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">i erotyczne myśli. "</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:100%;" ><span class="body"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><span>- znalezione :) </span></span></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><span class="body"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6812702142666349406?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-24552026296319893772010-09-03T09:21:00.001+02:002010-09-03T09:22:43.922+02:00<span style="color: rgb(192, 192, 192);" class="body"><br /><span style="font-weight: bold;">Bruno Schulz</span><br /><span style="font-weight: bold;">' Wchodzisz czy wychodzisz '</span><br /><br /><br />na ulicach ostatni oddech lata<br />szukałem cię w zaułkach, po bramach<br />mówisz, że wszystko można posklejać<br />na nowo, ale zanim odrosną spalone rzęsy<br />sto razy zmienisz swoje zdanie<br />wieczorem na prywatce zatańczę<br />tak jak david bowie<br /><br />i będę słyszał twoje myśli<br />i będę słyszał twoje myśli<br /><br />papieros, miłość, pocałunek, kino<br /><br />wchodzisz czy wychodzisz?</span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> </span><span style="color: rgb(192, 192, 192);" class="quote end">”</span> <cite style="color: rgb(192, 192, 192);"> <br /><br /></cite><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2455202629631989377?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-53476373673193398732010-09-02T12:55:00.002+02:002010-09-02T12:55:57.019+02:00<script type="text/javascript" src="http://www.wrzuta.pl/embed_audio.js?key=4h7srEL55ai&amp;login=saas&amp;width=450&amp;bg=ffffff"></script><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5347637367319339873?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-710911459032255842010-09-01T16:56:00.011+02:002010-09-01T18:18:14.840+02:00<span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >dobrze.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >już dobrze.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >powolutku, lecz pewnie - idę przed siebie.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >idę coraz dalej, nie chcę się oglądać.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >zamknięty kolejny etap życia.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >wyniosłam worek cudownych wspomnień.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >worek mądrości i wiedzy.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >worek świadomości.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >także worek bólu i lęku.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >ale...</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >jak to dobrze niczego nie żałować.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >widzieć, wiedzieć, czuć.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >a jednak iść dalej. być sobą. </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >nie dać się wplątać, nie zatracić się.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >silniejsza o kolejne dni, kolejne spotkania, kolejne relacje, kolejne doświadczenia.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:courier new;font-size:85%;" >niemało tego.</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><br /><br /><span style="font-family:courier new;">dobrze, że mogłam to wszystko przerobić teraz, już.</span><br /><span style="font-family:courier new;">nie za pięć czy dziesięć lat.</span><br /><span style="font-family:courier new;">że wiem o sobie już wystarczająco dużo.</span><br /><span style="font-family:courier new;">że już nie ma sensu się łudzić czy oszukiwać siebie.</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">dziwaczny czas ostatni.</span><br /><span style="font-family:courier new;">cudne dwa miesiące wakacyjne. </span><br /><span style="font-family:courier new;">tyle spotkań, tyle rozmów, spojrzeń, gestów.</span><br /><span style="font-family:courier new;">tyle ciepła, radości, pozytywnych wibracji - nie dostałam już dawno.</span><br /><span style="font-family:courier new;">tak cudna wymiana myśli i energii z ludźmi.</span><br /><span style="font-family:courier new;">pięknie.</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">spadające gwiazdy, ciepło płomienia, blask ognia, </span><br /><span style="font-family:courier new;">szeptane słowa smutku, wyśpiewane radości,</span><br /><span style="font-family:courier new;">leśne spacery, nocne rozmowy, alkoholowy posmak zwierzeń,</span><br /><span style="font-family:courier new;">spojrzenia oczu, dotyk dłoni, poranne przytulenia.</span><br /><span style="font-family:courier new;">coraz piękniej.</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">i szczerość wyznań, szczerość spotkań, szczerość słów.</span><br /><span style="font-family:courier new;">niezapomniane.</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">energia piękna i dobra - przepływa wciąż między ludźmi.</span><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">i dni ostatnie, pełne dzieciaków, kobiet, smażenia grzybów, rozpalania w piecu, rąbania drewna i naprawiania płotów...</span><br /><span style="font-family:courier new;">pięknie.</span><br /><span style="font-family:courier new;">mimo nieprzyjemnego posmaku doświadczeń dni ostatnich, udało się skupić na pracy i odnaleźć w sobie siłę oraz pewność siebie i słuszność podejmowanych decyzji.</span><br /><span style="font-family:courier new;">niesamowicie oczyszczający wieczór pierwszy - pełen muzyki, uśmiechów, łagodności kobiecych głosów, specyfiki babskich rozmów...</span></span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" > </span><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-size:85%;" ><span style="font-family:courier new;">pięć nagich kobiet dookoła wielkiego ognia, tańczących w rytm afrykańskich dźwięków, z kieliszkiem białego wina w ręku i skrętem tytoniu w ustach... dawno nie odczułam takiego katharsis, niesamowite - jak swobodna nagość kilku kobiet jest w stanie dodać energii, przełamać strachy, przypomnieć o sile kobiet... potrzeba mi było tych czarownicowych rytuałów, jakże niezbędne są, by przetrwać kolejny rok.</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">***</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">( jest pięknie, lecz...<br />lecz przecież musi być jakieś niedoskonałe 'ale'...</span><br /><span style="font-family:courier new;">czas uporządkować stronę techniczną życia, </span><br /><span style="font-family:courier new;">ogarnąć podstawy bytu materialnego, wtedy można spokojnie pójść dalej. </span><br /><span style="font-family:courier new;">i dobrze, czas zmian nastał. )</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">niesamowity ten rok. z kimkolwiek bym nie rozmawiała - rok zmian, przewrotów życiowych o 180 stopni, wariacji wszelakich. tyle, tyle zmian, że można by pisać godzinami...</span><br /><span style="font-family:courier new;">ludzie nagle zaczynają skupiać się na pracy nad sobą, dojrzewają, zmieniają się. utwierdzają w tym, co dobre; żegnają z tym, co niekorzystne. każdy próbuje zadbać o siebie. </span><br /><span style="font-family:courier new;">a jednocześnie nie ma w tym zapomnienia o drugim człowieku, o życiu, o świecie.</span><br /><span style="font-family:courier new;">dobre zmiany.</span><br /><span style="font-family:courier new;">przełomowy rok, naprawdę.</span><br /><br /><span style="font-family:courier new;">[ i właśnie teraz, tuż za oknem, piękne dwie tęcze... to dobry znak, te podwójne, jakże częste ostatnio, tęcze... ]</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-71091145903225584?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-3824438202726500392010-08-24T09:07:00.002+02:002010-08-24T09:09:50.457+02:00<span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">' - Wiesz czym jest Zespół Aspergera?<br /> - Nie. Opowiedz mi.<br /> - To taka forma autyzmu, w której przede wszystkim upośledzone są funkcje społeczne.<br /> - Idealna choroba dla Ciebie.<br /> - Dlaczego?<br /> - Nie dość, że miałbyś medyczne uzasadnienie dla bycia skurwielem, to jeszcze ludzie powinni Ci współczuć. '</span></span></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-382443820272650039?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-29258997709396917532010-08-04T17:16:00.002+02:002010-08-04T17:19:40.685+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/TFmESPT123I/AAAAAAAAI7k/fGTCHcq5HIA/s1600/%C5%82adnioch..jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 277px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/TFmESPT123I/AAAAAAAAI7k/fGTCHcq5HIA/s400/%C5%82adnioch..jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501573868692036466" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2925899770939691753?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-77071142231562634452010-07-13T20:09:00.005+02:002010-07-13T21:12:46.739+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Pablo Neruda</span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span><span style="font-weight:bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Monolog we mgle</span></span></span></span><div><span style="font-weight:bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></span></div><div><span style="font-weight:bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Rozumiem, że teraz być może</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">jesteśmy ogromnie samotni,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">mam zamiar dowiedzieć się:</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">porozmawiamy sobie szczerze.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Z tobą, z tym przechodniem,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">z urodzonymi wczoraj,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">ze wszystkimi, którzy umarli,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">z tymi, którzy urodzą się jutro,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">chcę mówić, by nikt nie podsłuchiwał,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">aby nie szeptano nieustannie,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">aby się rzeczy nie przemieniały</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">w uszy po drodze.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">A więc ustalmy granice.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Skąd przyszło ci do głowy, by się rodzić?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Czy wiesz, że ziemia jest niewielka</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">jak jabłko zaledwie,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">jak twardy kamyk,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i że mordują się bracia</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">o garstkę prochu?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Dla umarłych jest ziemia !</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Już wiesz albo dowiesz się kiedyś,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">że czas to ledwie jeden dzień,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">a dzień to tylko kropla jedna.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Jaki będziesz, jaki byłeś?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Społeczny, towarzyski czy milczący?<br />Czy pójdziesz na czele tych, </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">którzy urodzili się razem z tobą?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Czy też z drągiem w ręce</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">gotów będziesz im nerki poobijać?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Co zrobisz z tyloma dniami,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">które ci zbywają, a przed wszystkim </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">z tyloma dniami, których ci brak?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Czy wiesz, że na ulicach nie ma nikogo</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i wewnątrz domów także?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Są tylko oczy w oknach.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Jeżeli nie masz gdzie spać,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">zapukaj do drzwi i otworzą ci,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">otworzą ci do pewnego stopnia</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i zobaczysz, że w środku jest zimno</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i że ten dom jest pusty,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i że nie chce cię ani widzieć,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">nic nie znaczą twoje historie,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">a jeżeli pchasz się ze swoją czułością,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">pogryzie cię i pies, i kot.</span></span></span></div></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Do niewidzenia, do zapomnienia!</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Odchodzę, bo już nie mam czasu</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">rzucać więcej pytań na wiatr.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Śpieszę się tak bardzo, że ledwie</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">potrafię iść z godnością,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">w jakimś miejscu czekają na mnie,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">aby oskarżyć mnie o coś, i muszę</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">przed czymś się bronić;</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">nikt nie wie, o co chodzi,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">ale wiadomo, ze to pilna sprawa,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i jeśli nie przyjdę, będzie zamknięte,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i jakże będę się bronił,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">gdy zapukam i nie otworzą mi drzwi?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Do niewidzenia, porozmawiajmy dawniej.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Albo rozmawialiśmy w przyszłości, nie wiem,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">a może nie widzieliśmy się</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">i nie możemy się porozumieć.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Mam te nawyki szaleńca,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">mówię, nikogo nie ma i nie słyszę się,</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">zapytuję się i nie odpowiadam sobie.<br /></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7707114223156263445?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-38316717904910156942010-07-07T21:20:00.001+02:002010-07-07T21:20:30.482+02:00<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kXMTtOS-oKg&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kXMTtOS-oKg&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3831671790491015694?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-67518998682692758592010-07-05T22:05:00.002+02:002010-07-05T22:08:58.166+02:00<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Qb9jY8yAxgs&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Qb9jY8yAxgs&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><a href="http://www.edwardsharpeandthemagneticzeros.com/">http://www.edwardsharpeandthemagneticzeros.com/</a><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6751899868269275859?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-78925215505119593772010-07-01T22:52:00.001+02:002010-07-01T22:52:26.883+02:00<div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; ">w drogę czas...</span></div></span><div style="text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7892521550511959377?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-5899559909165128782010-06-22T11:33:00.002+02:002010-06-22T11:34:12.809+02:00<div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;"><b><br /></b></span></span></div><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:arial;font-size:x-small;"><div style="text-align: right;"><b>O tym</b></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">O tym nie będzie wiersza. </div><div style="text-align: right;">Nie będzie łzy, śpiewu, śmiechu, </div><div style="text-align: right;">małego opowiadania. </div><div style="text-align: right;">O tym tylko serce trzaśnie </div><div style="text-align: right;">jak sucha leśna gałązka.</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">[ Osiecka. ]<br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-589955990916512878?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-62156774070445553002010-06-20T17:40:00.001+02:002010-06-20T17:46:06.311+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/TB43S03u4LI/AAAAAAAAI6Q/tPmDsrWJcUs/s1600/6824_cc38_500.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 271px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/TB43S03u4LI/AAAAAAAAI6Q/tPmDsrWJcUs/s400/6824_cc38_500.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484882192753418418" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/TB43a4krJ7I/AAAAAAAAI6Y/4gc5LMc06VE/s1600/6848_0a00.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/TB43a4krJ7I/AAAAAAAAI6Y/4gc5LMc06VE/s400/6848_0a00.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484882331186177970" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';">[ piękne... ]</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6215677407044555300?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-56315920186954863042010-06-17T01:05:00.005+02:002010-06-17T01:08:28.288+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">[[[[[dwoje.ludzi.odnajduje.się.<br />wierzą.że.to.właśnie.to.czego.szukali.<br />i.oboje.są.zawiedzeni.]]]]]<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">i na tym kończą się piękne bajki.<br /><br /></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-5631592018695486304?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-40642523099235541232010-06-16T20:59:00.004+02:002010-06-16T21:13:10.611+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JIUi2MVfXgk&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/JIUi2MVfXgk&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;"><br /><br /></span></b></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;"><br />domyślam się<br />z twych gestów<br />treści słów</span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">które puchną na języku </span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;"><br /></span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">a każdy gest<br />aż nazbyt oczywisty jest<br />omijasz mnie spojrzeniem </span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">dotykasz bez finezji<br /><br /></span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">domyślam się<br />z twych gestów<br />treści słów</span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">które tłoczą się w przełyku<br /><br /></span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">a każdy gest<br />aż nazbyt oczywisty jest<br />zabiegasz od niechcenia<br />i pieścisz bez polotu<br /><br /></span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">nie stanie się cud...<br /><br /></span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#663366;">bije na rozstanie w kościele Jakuba dzwon...</span></b></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:130%;color:#626262;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 22px;font-size:14px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4064252309923554123?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-33909432220399483222010-06-13T13:39:00.004+02:002010-06-13T14:37:18.411+02:00<div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#333333;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">" i spływam, spływam po policzkach twych,</span></span></b></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#333333;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">tysiącem pocałunków,</span></span></b></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#333333;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">zaklętych w małe krople... "</span></span></b></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">( nosowska )</span></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">( - dziękuję, moja piękna C., doskonałe na dziś... przecież... )</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br />i ten wczorajszy deszcz, spacer nasz wieczorny, te pogaduchy w pustej knajpie, ten Kot, który łasi się bezwstydnie. tak dobrze było Cię przytulić. tak pięknie iść z Tobą pod rękę, tuląc policzkiem Twoje ramię. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">i tylko te nasze smutki, te nierozwiązywalne historie, te niezapomniane dzieje i ten ból.<br />a wszystko umiejętnie ujęte w ramy bezsilnego sarkazmu.<br />dobrze tak, wziąć Cię za rękę i pójść... i iść z Tobą, miastem wieczornym, i śmiać się trochę, mimo wszystko. i chować się przed deszczem i udawać młodą parę na czerwonym dywanie przecinającym ulicę. i marzyć, marzyć, marzyć...<br />i wracać wśród deszczu, tramwajowym chaosem, i uśmiechać się wspomnieniem wieczoru, i bać się powrotu.<br /><br /><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">a dziś marzę.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">obudzić się przy tobie.<br />wraz z twoim uśmiechem.<br />i porannym buziakiem w czółko.<br /></span></span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">...</span></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ale masz rację, C. - czar zawsze pryska. a my jesteśmy dobre w tkaniu nici, nawet takiej, która wciąż się rwie...<br /><br />[ niestety. ]<br /><br /><br /></span></span></span><div style="text-align: right;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#333333;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">" Przyjdzie czas, na nas też... "</span></span></span></b></div></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">( nosowska )</span></span></span></div><div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">[[[ znajdźmy już. znajdźmy. ]]]</span></span></span></div></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3390943222039948322?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-47266167964401568822010-06-03T21:19:00.003+02:002010-06-03T21:22:48.905+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BrZTNhW44-o&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/BrZTNhW44-o&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(51, 51, 51); font-family:'courier new';font-size:small;">bo znów się zakochuję w radiohead...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4726616796440156882?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-32941848835903498302010-06-03T14:26:00.004+02:002010-06-03T14:32:32.037+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/z30ZqX04Ogs&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/z30ZqX04Ogs&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;"><br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Almost got what I want</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Almost found what I lost</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Almost saved you and myself</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Almost won but it doesn't count</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">And never does</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Never does</span></div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;"><br /><br />I wszystko wygląda inaczej, i nie warto się już właściwie trudzić.<br />Takie poranki, po takich nocach - pozostaje tylko ogarnąć siebie i usiąść z muzyką, z książką, z lampką czerwonego półwytrawnego wina.<br />Można tak tkwić w niby-pięknościach, dopóki starczy sił...<br />[ nie starcza. ]<br />Takie dni, uświadamiają mi, jak bardzo jesteśmy bezbronni wobec uczuć. Nagle, w ułamku sekundy znów stajemy się trzynastolatkami, nie potrafiącymi poskładać rzeczywistości. Jak gdyby lata pracy nie były w stanie zmienić naszych reakcji, naszych zachowań, odczuwań i myśli. Niewiarygodne.<br /><br />I można by tak trwać już zawsze, pijąc czerwone wino z kieliszków i słuchając Tracy Chapman ( jak zwykle, gdy w końcu pojawia się słońce... )<br />I można by tak trwać, gdyby nie fakt, że to oszustwo. Oszustwo totalne.<br />A przecież w moich oczach - jest o niebo lepiej.<br />Czyżbym była ślepa? Nie... wiesz, przecież...? przecież...<br />A przecież w moich oczach - proste rozwiązania. Nierealność.<br />Nagle, w jednej drobnej chwili, w jednym małym zdaniu rozpada się tworzone miesiącami wszystko-co-ważne.<br />I zostaje tylko samotna lampka wina.<br /><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">There is fiction in the space between</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">You and everybody</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Sometimes a lie is the best thing</span></div><div style="text-align: right;"><br /></div></span></span></span><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JTybGAAMyAI&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/JTybGAAMyAI&amp;hl=pl_PL&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;"><br /><br /><br />Te długie rozmowy z J.N., jakoś udaje się dzięki nim poskładać w całość rozpieprzoną w pył rzeczywistość. I zostaje wspierać się w tych wariactwach, bez wiary i z nadzieją - że może jednak, może kiedyś, może się uda...<br />Obecność Mg., najpiękniejsza, najprostsza obecność. Tak mocno przecież potrzeba szczypty normalności w tym morzu bezlitosnego wariactwa...<br />I, tak bym chciała, kochana C., wziąć Cię za łapkę i powolutku, spacerkiem, jak dawniej, pokonać setki słów, myśli i emocji, idąc wraz z Tobą, pijąc wino, patrząc w niebo i tańcząc na parapetach świata...<br />Strasznie Wam dziękuję, moje Kobietki. Oj, jak to cudownie, że jesteście... Cóż ja bym zrobiła, gdyby... no właśnie.<br /><br />I Tobie, drogi B. - przeprosiny za smutek, który nie pozwala nawet napisać 'dziękuję'. Za całą tę szczerość i uśmiech, za te kartki papieru, za słowa...<br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">Give me one reason to stay here...</span></div></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3294184883590349830?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-72575441546167314372010-03-21T17:15:00.005+01:002010-07-13T21:20:26.190+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br />piękny poranek. zwiewna zielona sukienka. herbata czerwona z miodem. śpisz przytulony do moich nóg. jest ładnie, jest dokładnie tak, jak trzeba.<br />ja krążę gdzieś w świecie Olgi Tokarczuk, gdzieś w południowych granicach polski, gdzieś w małych miejscowościach, w maleńkich wiejskich klimatach, w wariackich opowiastkach.<br />za oknem budzi się wiosna. wiosna podburzająca pragnienie wspomnień Tamtej Wiosny. jedynej w swoim rodzaju. wiosny wychodzenia ze Złego, budzenia się z letargu, wkraczania w Nowe. wiosny pełnej czystej Miłości i wolności - powiedziała A. Zapach tamtej wiosny przywołuje niezniszczalne wspomnienia. wariacko potrzebujemy przeszłości, przyszłość nigdy nie była tak upragniona.<br />zawsze, gdy budziła się wiosna, zakładałam chłodniejsze kolorowe ciuszki i trampki, nieuniknione o tej porze pragnienie kazało wpakować Tracy Chapman do walkmana i szłam do parku pełnego stawów, kaczek i ulubionych huśtawek.<br />i tak ładnie dziś... ładnie, spokojnie i łagodnie.<br />czekam już wieczora, gdy usiądziemy obok siebie i będę mogła pokazać ci jeden z tych pięknych, choć trudnych emocjonalnie filmów...<br />oby wiosna przyniosła realizację tych długo oczekiwanych pragnień i wariacji własnej głowy...<br />niech to będzie dobra wiosna. niech zażegna to niesmaczne szaleństwo jesienno-zimowe i stworzy nowe piękne historie...<br /><br /></span><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="color:#CC9933;"><br />" Gdybym nie była człowiekiem, byłabym grzybem, Grzybem obojętnym, nieczułym, o zimnej, śliskiej skórze, twardym i delikatnym zarazem. rosłabym na przewróconych drzewach, mrocznie i złowrogo, zawsze w ciszy, rozczapierzonymi grzybowymi palcami ssałabym z nich resztki słońca. (...) Miałabym tą samą zdolność co wszystkie grzyby - chowania się przed wzrokiem ludzi. Przez wprowadzanie w ich płochliwe myśli zamętu. grzyby są hipnotyzerami; dostały tę właściwość zamiast pazurów, szybkich nóg, zębów i rozumu. (...) Godzinami trwałabym bez ruchu, ani nie rosłabym, ani nie starzała się, aż do lodowatego przekonania , że mam władzę nie tylko nad ludźmi, ale i czasem. Rosłabym tylko w najważniejszych momentach dnia i nocy - o świcie i o zmierzchu, gdy wszystko inne zajęte jest budzeniem się albo zapadaniem w sen."</span><br /></span></span></span><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">[ O. Tokarczuk</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">'Dom dzienny, dom nocny' ]<br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-7257544154616731437?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-67843748307244777192010-03-03T20:01:00.001+01:002010-03-03T20:01:41.267+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://storage.canalblog.com/37/84/433818/33032759.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 469px; height: 700px;" src="http://storage.canalblog.com/37/84/433818/33032759.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-6784374830724477719?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-89984273979985102772010-03-02T18:16:00.004+01:002010-03-02T18:21:45.345+01:00<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#009900;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><i><br />' ... i kochliki mi wędrują<br />po pokoju całym ... '<br /></i></span></span></b></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-8998427397998510277?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-25607090267420746102010-02-08T17:13:00.001+01:002010-02-08T17:19:09.008+01:00<span style="font-family:courier new;font-size:85%;"><br />śniłam dziś Miłość.<br />Miłość w najczystszej najpiękniejszej postaci.<br />miałam okazję obserwować jak wzrasta i kształtuje się z każdą chwilą.<br /><br />przytuliłam się do mężczyzny.<br />tak po prostu, po przyjacielsku.<br />mężczyzna ten był stworzony z kilku bliskich mi postaci<br />- był 'zlepkiem' kilku mężczyzn,<br />z każdego zabierając jedynie to, co najpiękniejsze.<br /><br />przytuliłam się więc do niego.<br />lecz tak pozostaliśmy - przytuleni.<br /><br />trwało to może około pięciu, dziesięciu minut.<br /><br />zdawałam sobie sprawę, że to oczucie, to Miłość.<br />Miłość w takiej postaci, jakiej niewielu ludzi zapewne doznała.<br />piękno, czystość i subtelność - były ogromne.<br />żadnych negatywnych emocji.<br />tak, śniłam Miłość - to najsilniejsze uczucie - bez żadnej emocji.<br /><br />w każdej minucie przytulenia odczuwałam nowe, piękniejsze, silniejsze uczucia.<br />jakby Miłość przeistaczała się w swej własnej formie,<br />stopień po stopniu,<br />kawałek po kawałeczku.<br />stanęłam na jej ostatecznej krawędzi<br />- wiem, że dalej już nie można pójść.<br /><br />doznałam we śnie Miłości Ostatecznej,<br />pełnej błogiego Spokoju, Dobra, Delikatności.<br /><br />tym jednym przytuleniem poznałam całą skalę możliwego Piękna<br />- do końcowych etapów takiego odczuwania - nie udało mi się jeszcze dojść.<br /><br />prawdopodobnie, nie zaznam ich, jak większość z nas.<br />dlatego tak wzruszyło mnie poznanie tego Odczuwania.<br /><br />niesamowite doświadczenie.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-2560709026742074610?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-10918270404315348222010-02-01T12:26:00.002+01:002010-02-01T12:27:21.178+01:00<div align="center"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;"><br />“ ja nie obiecuję. </span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">ty nie obiecujesz. </span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">taka nasza </span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">pieprzona spółka </span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">z ograniczoną odpowiedzialnością. ”<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-1091827040431534822?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-36492007926174618142010-01-30T19:16:00.000+01:002010-01-30T19:18:54.411+01:00<div align="left"><br /><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">" Chciał, by tylko o nim myślała, gdy przeżywa radość, podejmuje decyzje, jest wzruszona lub rozmarzona. Żeby tylko o nim myślała, gdy słucha muzyki, która ją fascynuje, gdy śmieje się do łez z dowcipu lub płacze rozczulona w kinie. Chciał, aby o nim myślała, gdy wybiera bieliznę, szminkę, perfumy lub odcień farby do włosów. Żeby tylko o nim myślała na ulicy, gdy odwraca onieśmieloną głowę na widok całującej się pary. Chciał być jej jedyną myślą rano, gdy się budzi, i wieczorem, gdy zasypia. "<br /><br /><div align="right"><br />J.L.Wiśniewski</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-3649200792617461814?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-46453232271585454482010-01-25T18:56:00.001+01:002010-01-25T18:59:05.216+01:00<span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-family: courier new;">uwielbiam delektować się porannym prysznicem.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">myć wtedy głowę.</span><br /><span style="font-family: courier new;">gry krople wody z szamponem spływają ci po zamkniętych powiekach,</span><br /><span style="font-family: courier new;">a dłońmi zataczasz delikatnie kolistości we własnych niedługich włosach.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">jest w tym coś tak cholernie zmysłowego.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">później podnosisz się, jesteś czysta, pachnąca, odświeżona.</span><br /><span style="font-family: courier new;">możesz wejść w życie na nowo, </span><br /><span style="font-family: courier new;">możesz spróbować odnaleźć nową cząstkę siebie, </span><br /><span style="font-family: courier new;">zachwycić się pozytywną stroną życia.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">na twarzy, chcąc nie chcąc, maluje się wyraz delikatnego uśmiechu i jakiejś wiary w dobry rozwój spraw.</span><br /><span style="font-family: courier new;">gdy jeszcze w głowie tli się delikatnością urocze wspomnienie,</span><br /><span style="font-family: courier new;">gdy nuci się subtelną melodię ulubionego utworu...</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">można wejść ze świeżą energią w kolejny dzień...</span><br /><span style="font-family: courier new;">dobry dzień.</span><br /><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;">[ 25 I 2010 ]</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4645323227158545448?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-792017315001264684.post-43792645074370000702010-01-25T18:50:00.002+01:002010-01-25T18:56:05.835+01:00<span style="font-size:85%;"><a style="font-family: courier new;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/S13a1dZ9GiI/AAAAAAAAIpA/YQu-LNWipMw/s1600-h/kakao.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 390px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ECiTxpmmFfo/S13a1dZ9GiI/AAAAAAAAIpA/YQu-LNWipMw/s400/kakao.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430737337640098338" border="0" /></a><br /><span style="font-family: courier new;">dziś jestem tą dziewczyną.</span><br /><span style="font-family: courier new;">tak bardzo dziś nią jestem.</span><br /><span style="font-family: courier new;">sweter i kubek kakao.</span><br /><span style="font-family: courier new;">tak czule przytulany.</span><br /><span style="font-family: courier new;">zakopałabym się w nim, jak ona w tym kubku.</span><br /><span style="font-family: courier new;">opuszkami wełnianego swetra.</span><br /><span style="font-family: courier new;">[[ w sobotnie wieczory tęsknię dwukrotnie bardziej. </span><br /><span style="font-family: courier new;">chyba do wszystkiego. ]]</span><br /><span style="font-family: courier new;">wełniane skarpety, wełniane swetry, kubek kakao...</span><br /><span style="font-family: courier new;">i masa innych rzeczy, by roztopić się w nich, zapominając </span><br /><span style="font-family: courier new;">o sobotnim wieczorze.</span><br /><span style="font-family: courier new;">Wysokie Obcasy, książki, listy, pamiętniki... </span><br /><span style="font-family: courier new;">wszystko, byle się roztopić, byle nie zapomnieć, byle wejść w To.</span><br /><span style="font-family: courier new;">otulany kubek, tak czule pieszczony.</span><br /><span style="font-family: courier new;">i wtedy pojawia się delikatny uśmiech w kącikach ust.</span><br /><span style="font-family: courier new;">to jakaś nieokreślona tęsknota do 'bardziej'</span><br /><span style="font-family: courier new;">i jakiś nieokreślony uśmiech do 'teraz'.</span><br /><span style="font-family: courier new;">takie dziwaczne chwile samotni, </span><br /><span style="font-family: courier new;">gdy możnaby uciec i po wszystkim...</span><br /><span style="font-family: courier new;">a nie potrafi się wstać, </span><br /><span style="font-family: courier new;">bo tak tu znajomo, domowo i przytulnie...</span><br /><span style="font-family: courier new;">[[ smuteczki wlewamy do kubka goracego kakao.</span><br /><span style="font-family: courier new;">ten otulamy szczelnie wełnianym swetrem.</span><br /><span style="font-family: courier new;">włączamy przyjemne, delikatne dźwięki muzyki.</span><br /><span style="font-family: courier new;">siadamy i, rozkoszując się każdym gestem, </span><br /><span style="font-family: courier new;">wypijamy gorącą zawartość kubka. ]]</span><br /><span style="font-family: courier new;">zawsze działa.</span><br /><span style="font-family: courier new;">nie jest mniej smutno, mniej tęskno, mniej samotnie...</span><br /><span style="font-family: courier new;">jest zdecydowanie cieplej, zdecydowanie przyjemniej, zdecydowanie bardziej znajomo...</span><br /><span style="font-family: courier new;">a wtedy piękny wieczór nie może nie nadejść.</span><br /><span style="font-family: courier new;">tak, to musi być specyficzna konstrukcja psychiczna.</span><br /><span style="font-family: courier new;">masz rację.</span><br /></span><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-size:85%;">[ 23 I 2010 ]</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/792017315001264684-4379264507437000070?l=wnowejrzeczywistosci.blogspot.com' alt='' /></div>strange little girlnoreply@blogger.com2